Ongehuwde vaders vergeten ouderlijke zeggenschap

Vaders die in holland ongehuwd samenwonen vervreemden steeds vaker van hun gezag, dat constateren echtscheidingsadvocaten. De vaders geven hun kinderen wél aan voor de burgerlijke stand, maar als een automatisme ontneemt de overheid hen de ouderlijke verantwoordelijkheid voor het grootbrengen van hun kinderen.

Het is een raar automatisme dat niet alleen tot verwarring bij vaders leidt en verminderde vruchtbaarheid bij de vrouw, maar ook tot onderontwikkeling en verminderd levensperspectief voor de kinderen die het betreft. Volgens europees recht heeft iedere vader ouderlijke verantwóordelijkheid en gezág over zijn kinderen, tenzij de man uit de ouderlijke macht is ontzet. Hollandse bureaucraten echter menen dat vaders éxtra formulieren zouden moeten hebben ingevuld in een voor hen tóch al drukke periode van het leven.

Jaarlijks worden uit ongehuwde ouders meer dan 77.000 kinderen geboren. Dat is meer dan 42 procent van het totaal aantal geboren kinderen. Daar komt bij dat het aantal kinderen dat buiten het huwelijk het licht ziet snel stijgt.

“Veel ouders denken totaal niet aan het regelen van zeggenschap”, zegt ook familierecht advocaat Geoffrey Zeegers in de Telegraaf, “geboorte aangifte doen alleen is niet voldoende”. Bij een scheiding zijn vaders vaak totaal verrast: ze denken dat geboorte aangifte hen medezeggenschap over hun kinderen geeft. Erkenning van een kind in holland geeft slechts financiële alimentatie lasten en niet de lusten die bij het vaderschap hóren. Later bij ruzies kan de vrouw op de proppen komen met de mededeling dat ze niets met vaders van doen wil hebben en wordt vader door derden die onbekend willen blijven verplicht jarenlang bankoverschrijvingen te doen voor kinderen die onder een vaderloos bestaan lijden. Jawel je bent in holland!

Advocate Van der Stroom meent dat gemeenteambtenaren ouders eerder en beter kunnen voorlichten. Als de ambtenaar van de burgerlijke stand bij de aangifte van een kind zogenaamde gezags-formulieren aanrijkt waarmee vader de ouderlijke zeggenschap claimt bij de rechtbank, blijven zij gespaard van latere rechtszaken.

Ouderschap en boterbrief

Anderen pleiten voor trouwen, voor gehuwden bestaan de formulieren verplichtingen bij de geboorte van kinderen niet en worden burgerrechten minder door justitie betwist. Een huwelijksfeest voor vrienden en familie is forméel nooit een verplichting geweest en er zijn dagen bij het stadhuis waarop trouwerijen niet lang hoeven duren. Het zweren van levenslange trouw aan je partner zelfs tot ná de kinderen de deur uit zijn trekt een wissel op een toekomst die nog zó ver weg ligt dat je er niet aan moet dénken. Als je de huwelijkse gemeenschap van goederen niet op de koop toeneemt is jouw visie voor een notaris de moeite dubbel en dwars waard.

Gezagspapieren vaardigheden

In nederland en enkele andere landen worden bureaucratische eisen gesteld aan de bevolking. Mensen die minder vaardigheden hebben met het invullen van formulieren zouden gestraft en/of gediscrimineerd moeten worden, met het doel hen op het rechte pad te houden. Hierbij enkele kanttekeningen:

1. Vraag is waarom alleen ongehuwde vaders worden getoetst op bureaucratische vaardigheden, zijn deze dan niet voor moeders en gehuwde vaders van belang?
2. Het disciplineren van burgers om overheidsformulieren in te vullen heeft een functie, echter het belang van kinderen bij het behoud van hun vader dient daaraan niet ondergeschikt te zijn.
3. Ouders die minder bedreven zijn met formulieren kunnen dikwijls wél goed kinderen grootbrengen, iemand met papieren vaardigheden is niet vanzelfsprekend een goede ouder.

Gatenkaas landen…

• In duitsland verkrijgen ongehuwde ouders beiden het gezag, indien de ouders verklaren dat ze de zorg gemeenschappelijk op zich willen nemen. Deze zorgverklaringen moeten in een openbare akte worden vastgelegd, hetgeen bij de raad voor kinderbescherming of bij een notaris kan plaatsvinden.
• In engeland dragen vanaf 1 dec 2003 ongehuwde vaders het gezag over hun kind als zij samen met de moeder geboorte aangifte doen.
• In malta wordt gezag door de ouders gezamenlijk uitgeoefend. Een alleenstaande moeder heeft eenzijdig gezag, tenzij de vader gezamenlijk met de moeder van het kind aangifte van de geboorte doet. Als de vader de geboorte aangeeft, wordt gezag ook door hem uitgeoefend.
• In zweden, indien de ouders niet gehuwd zijn, kan door eenvoudige aangifte van de ouders het hoederecht aan hen gemeenschappelijk worden toegewezen.

In dit soort landen zitten haken en ogen aan de procedure voor de erkenning van vader's zeggenschap, de eis van gezamenlijkheid blijkt voor een niet te verwaarlozen deel van de bevolking een drempel. In de praktijk leidt de alleenheerschap van de vrouw tot polygamie, een klap in het gezicht voor alle vaders die het kinderrechtenverdrag van de verenigde naties (IVRK) respecteren. Het Europees verdrag voor de rechten van de mens (EVRM) waardeert het ouderschap voor béide ouders. Wees bedacht op individuen die kinderen toedichten aan het alleenrecht van vrouwen, voor je het weet heb je als ouders te maken met jugendambt of jeugdzorg, jullie zullen niet de eerste zijn die emigreren met het doel elders kinderen veiliger groot te brengen.

Europees ouderschap

Kindindeknel kent een oplossing die recht doet aan vaderschap voor álle samenlevingsvormen waaruit moderne ouders kunnen kiezen en pleit voor toepassing van een praktische en eenvoudige europese regel. De regel houdt in dat vader's zeggenschap komt vast te staan én door justitie wordt gerespecteerd, zodra een ongehuwde vader bij het stadhuis zijn vaderschap erkent. Deze regel is een uitwerking van het europees verdrag voor de rechten van de mens (EVRM) dat ook voor nederland is ondertekend. De meeste europese landen houden zich aan het verdrag, holland moet meer europees worden om te voorkomen dat alle zeggenschap naar de vrouw gaat.

Vader's zeggenschap is veiliger geregeld in…

• In belgië dragen ouders de ouderlijke zegggenschap gezamenlijk, wanneer zij samenleven. Wanneer de ouders niet samenleven, blijft de ouderlijke verantwoordelijkheid bij hen gezamenlijk.
• In frankrijk dragen beide ouders de ouderlijke zeggenschap, of ze nu gehuwd zijn of niet, of ze samenwonen of gescheiden leven, zodra de verwantschap van beiden is aangetoond voor de eerste verjaardag van het kind.
• In noord-ierland, als de ouders van een kind niet met elkaar gehuwd waren toen het werd geboren, kan de vader de ouderlijke zeggenschap verkrijgen door zich te laten registreren als de vader van het kind.
• In polen wordt het ouderlijk gezag uitgeoefend door beide ouders, of ze nu gehuwd zijn of niet, en ongeacht of ze samenleven of niet.
• In letland hebben beide ouders gezamenlijk gezag over hun kinderen. Als de ouders niet gehuwd zijn, dan kunnen ze overeenkomen dat slechts één van hen het ouderlijke gezag heeft.
• Volgens ests recht ontstaat de ouderlijke zeggenschap uitsluitend op grond van vaststelling van een familierechtelijke betrekking. Als voor beide ouders familierechtelijke betrekkingen zijn vastgesteld, hebben zij gezamenlijke ouderlijke verantwoordelijkheid voor het kind.
• In litouwen hebben de vader en de moeder dezelfde rechten en plichten ten aanzien van hun kinderen. Na een echtscheiding, nietigverklaring van het huwelijk of scheiding van tafel en bed hebben de ouders dezelfde rechten en plichten ten aanzien van hun kinderen, ongeacht of ze wel of niet gehuwd waren toen de kinderen werden geboren.
• In tjechië zijn de twee biologische ouders van een kind de houders van de ouderlijke zeggenschap. Het maakt niet uit of het stel is getrouwd of niet. De ouderlijke verantwoordelijkheid ontstaat met de geboorte van het kind.
• In slowakije wordt de ouderlijke zeggenschap (ouderlijk gezag) door beide ouders gezamenlijk uitgeoefend, ongeacht of het kind binnen of buiten het huwelijk is geboren en ongeacht of de ouders al dan niet samenwonen (gehuwd, gescheiden van tafel en bed, van echt gescheiden).
• In hongarije hebben de ouders, of ze nu met elkaar getrouwd zijn of niet, beiden de ouderlijke zeggenschap voor hun kinderen.
• In cyprus draagt de moeder de ouderlijke zeggenschap over een buitenechtelijk geboren kind, behalve wanneer de vader het kind erkend heeft. In dat geval heeft ook hij het ouderlijke gezag.
• In Spanje rust de ouderlijke zeggenschap op beide ouders. Indien er sprake is van echtscheiding of een breuk in de relatie, of als de ouders niet samenleven, rust het geheel van rechten en plichten waarover moet worden beslist met betrekking tot de minderjarigen, hun persoon en hun goederen op beide ouders, behoudens uitzonderingssituaties.

Lees verder…

• Worden straks álle kinderen buiten minister Donner om geboren? SOS-Papa

Bron…

• Europees netwerk voor burgerlijke- en handelszaken: Ouderlijke verantwoordelijkheid

Labels: Regelgeving

Brad Pitt trouwt pas als homo’s het óok mogen

HOLLYWOOD 28 aug 2009 - Brad Pitt zal pas trouwen met zijn Angelina Jolie op het moment dat in heel amerika óok homo's kunnen huwen. Hij zei dat in een reactie op prop 8, een wetsvoorstel in Californië dat het eerder goedgekeurde homohuwelijk terugdraait.

“Veel haatmails kreeg ik van religieuze groeperingen vanwege dit standpunt. Die reacties komen voort uit angst en onwetendheid. Van dichtbij zag ik hoe liefdevol kinderen door homostellen worden opgevoed. Het is volkomen belachelijk dat men homostellen in Californië het recht heeft ontnomen om te kunnen trouwen. Dat is hetzelfde als iemand zeggen dat hij of zij niet verliefd mag zijn op een ander. Ik zou het geen enkel punt vinden als éen van mijn zes kinderen homo of lesbisch zou zijn. Integendeel, ik wil dat zij zichzelf kunnen zijn en allemaal gelukkig worden.” Brad laat met het uitstellen van zijn huwelijk zien dat opkomen voor seksuele vrijheid wat hem betreft ménens is.

Angelina Jolie bedriegt Brad Pitt met dialect coach

LOS ANGELES 21 jan 2010 - Angelina Jolie heeft haar man Brad Pitt bedrogen met haar dialectdocent. De actrice deed onlangs nog de uitspraak dat ze monogamie niet het belangrijkste vindt in een relatie en ooggetuigen bevestigen nu dat ze de daad bij het woord heeft gevoerd. Volgens een voormalig schoonmaakster van het Waldorf-Astoria Hotel in New York ontving Angelina meerdere malen een lange, donkerharige man op haar kamer. Later herkende de schoonmaakster de man als Angelina's dialectcoach.

“De badkamer was helemaal nat en er lagen overal wodkaflessen Elke handdoek was gebruikt”, vertelt de vrouw aan In Touch. “Overal lagen orchideeënblaadjes in de kamer, en kaarsen. Het bed was bedekt met een rubberen laken en er lagen seksspeeltjes op.”

Of de affaire nog steeds aan de gang is, kan de vrouw niet bevestigen. Ze werd namelijk ontslagen toen ze zich niet snel genoeg uit de voeten maakte op verzoek van de beveiliging van Angelina.

Aniston wil alleen contact met Pitt als hij Jolie verlaat

HOLLYWOOD 18 jan 2010 - Bij zijn ex Jennifer Aniston krijgt Brad Pitt voorlopig niet veel steun. Aniston dwingt Pitt om weg te gaan bij Angelina Jolie. Anders zou ze geen contact met hem willen. Volgens bronnen in verschillende Engelse media zou Brad heel erg terug verlangen naar zijn tijd met Jennifer, toen alles nog gezellig en leuk was.

Maar Jennifer wil daar niets van weten. Brad is pas welkom als hij voorgoed weggaat bij Angelina. Ondertussen zou de actrice zich ook ernstig zorgen maken over haar ex. Brad ziet er volgens Jen minstens twintig jaar ouder uit. Ze is bang dat de stress van de relatie met Angelina en zijn overmatige drankgebruik hem parten gaan spelen en hij zal instorten.

Jennifer Aniston (40) was er zelf kapot van toen Brad Pitt (36) haar verliet in 2005 na vijf jaar huwelijk. Hij ging aan de haal met Angelina Jolie nadat ze elkaar op de filmset hadden leren kennen. Daarna kwam het nooit meer goed op liefdesvlak voor Jennifer Aniston. Met Vince Vaughn ging ze even samenwonen, maar na een jaar kwam het al tot een breuk en met John Mayer bleef het bij een knipperlichtrelatie.

Schriftelijk vastleggen

NORG 28 aug 2009 - Opkomen voor seksuele vrijheid is een eerlijke zaak en je kunt zelfs rijk worden als veel over je gesproken wordt. Wél is belangrijk om afspraken te maken met je lief, denk hierbij aan:

• Woon je met je partner in een koophuis, spreek dan af hoe de eigendomsrechten zijn verdeeld.
• Hoe verdeel je zorg voor de kinderen waarvoor je samen plannen maakt of die je beiden hebt. Denk hierover na nog vòor je tot kinderen besluit.
• Regel hóe dan ook dat je béiden ouder blijft van je kinderen, óok als je later gescheiden gaat wonen. Zelfs als je nu árm bent, in de praktijk komen veel ouders in het bezit van twée of méer woningen, zeg nooit van tevoren née tegen zo'n toekomst. Gun jezelf vrijheid door je tijdig te verzékeren dat er niéts tussen jou en je kroost komt te staan.
• Sta zelf en met je partner hélemaal achter álle afspraken die je schriftelijk in documenten vastlegt. Het is de ‘lakmoesproef’ voor je relatie of jullie het zonder terughoudendheid eens worden. Op het internet zijn voorbeeld contracten te vinden.
• Ook een notaris kan helpen bij het opstellen van kontrakten, voor het groene punt moet je zelf zorgen, overtuig je er van dat hij álle genoemde rode punten meeneemt.
• Het is even werk en met afspraken bewijs je dat je méer vader bent dan diegenen die onnozel in een wankel bootje, haperende koets of vaag konijn stappen. Met schriftelijke contracten ben je ‘dressed for succes’.

Brad en Angelina schenken miljoen aan haïti

MIAMI 14 jan 2010 - Brad Pitt en Angelina Jolie steunen de noodhulp voor de slachtoffers van de aardbeving op haïti. “We zullen nauw samenwerken met onze vriend Wyclef Jean (rapper van haïtiaanse afkomst, bekend ook als lid van The Fugees) om de humanitaire hulp op het eiland te steunen”, liet het koppel weten.

Contact: CEO van Conseo opvoeding, regelgeving, handhaving

Labels: Regelgeving

Schoolverzuim basisonderwijs en toezicht van vaders

Bericht van: Redactie Kindindeknel
Datum: 1 september 2009 16:36
Onderwerp: Mijn zoon doet aan verzuim basisonderwijs en de gemeente noordenveld (drenthe) wil kennelijk niets met vaders van doen hebben. Jouw hulp is dringend gewenst

Aan:	Lea Bouwmeester [ L.Bouwmeester@tweedekamer.nl ] Marijke van Hees [ Voo@voo.nl ] Max van den Berg [ Info@provinciegroningen.nl ]

@ Lea
Op 4 juli spraken wij over samen doorwerken tijdens de zomer.

Om te helpen met een lokaal probleem beloofde Boris van der Ham naar Veenhuizen te komen, waar mijn zoon woont. Mijn zoon doet aan verzuim basisonderwijs terwijl de gemeente noordenveld (drenthe) hier niets met vaders te maken wil hebben. Maak me zorgen, je hulp is dringend gewenst nu Jofien van de lokale pvda fractie mijn mail niet antwoordt en vrijwel iedereen van de gemeenteraad het stilzwijgen houdt.

Ik schrijf jou omdat je naam werd genoemd gisteren in een vrouwen praatprogramma Vijf aan tafel bij Net5 en je schijnt net zo populair te worden als Boris !!

@ Max
Het functioneren van de leerpicht en het klimaat voor vaderlijk opvoeden gedurende en na- de basisschool leeftijd staat niet alleen in Drenthe, ook in overige noordelijke provincies onder druk. Cijfermatig is dit te zien aan het gebruik van de bijstandswet voor alleenstaand moederschap, dit ligt in Groningen beduidend hoog en levert cijfermatig gezien een slecht klimaat op. Dat is nimmer de bedoeling geweest van Marga Klompé en Hedy d'Ancona is het nog steeds gloeiend met mij eens.

@ Marijke
Hoop dat het samen met Lea gaat lukken.

---------- Eerder bericht ----------
Bericht van: Redactie Eénvandaag [ Redactie@eenvandaag.nl ]
Datum: 27 augustus 2009 16:43
Onderwerp:
Re: Gebruiken op platteland met actief vaderschap en disfunctioneren van de leerplichtwet
Aan: Redactie Kindindeknel

Bedankt voor uw e-mail meneer Kerkhof,

Zodra we hier een groot verhaal over maken met meerdere personen en voorbeelden, laat ik dat aan u weten.

Met vriendelijke groet,

redactie EenVandaag.

Contact

Wie vader is en een kind heeft dat verzuimt zoals hieronder vermeld, wordt verzocht kontakt op te nemen met de Kindindeknel redactie. We zijn bezig plannen te bedenken ter versterking van de leerplichtwet en toezicht van vaders op het basisonderwijs en de opvoeding, teneinde via media brede steun te genereren.

---------- Bericht van vrijdag ----------
Van: Bert Kerkhof
Datum: 28 augustus 2009 12:03
Onderwerp: Aanpassing leerplichtwet ter verhoging betrokkenheid vaders bij grootbrengen kinderen en bestrijding verzuim; Regeling toezicht Kind in de knel op handhaving gemeentelijke openbare orde en vaderlijk milieu; Verscherping WOB

Aan:	Jacques Tichelaar [ Info@drenthe.nl ] Dagblad vh Noorden [ Groningen@dvhn.nl ] Boris van der Ham [ B.vHam@tweedekamer.nl ] Jofien Brink-Rozema [ Jofien.Brink@planet.nl ] Marijke van Hees [ M.v.Hees@enschede.nl ]

Zie het bericht hieronder:

---------- Bericht van donderdag ----------
Van: Redactie Kindindeknel
Datum: 27 aug 2009, 15:20
Aan: Redactie Eénvandaag [ Redactie@eenvandaag.nl ]
Onderwerp:
Gebruiken op platteland met actief vaderschap en disfunctioneren van de leerplichtwet

Naar aanleiding van ons telefoongesprek vanmiddag, hier het verhaal van mij en mijn zoon:

Intensieve psychiatrische toestand

Mijn zoon heeft jaren doorgebracht op OBS de vlinderhof in Veenhuizen zonder dat zijn vader, die daar regelmatig wél om vroeg, bij schoolgang werd betrokken. Vorig jaar bleef de jongen zitten, dit jaar is zijn rapport beter. Hij is nu over naar de volgende groep. Er was jarenlang last met die school, volgens de lokale schoolregels mogen gescheiden ouders geen 10-minuten gesprekken hebben met de onderwijzeres en zelfs bestaat een lokaal-verbod. In 2002 is hiertegen geprotesteerd bij de landelijke geschillen commissie en zij stellen in het gelijk. Maar de school gaf geen krimp, zelfs niet nadat de bovenschoolse directie (albert eising, gemeente noordenveld 050.4065780) was verwittigd. Er is geen enkele school bekend die zó slecht regels en een vader aan de laars lapt. Bovendien geeft de school over de vorderingen van mijn zoon geen- of nauwelijks informatie. Rapportages waarom verzocht wordt met betrekking tot zijn leermoeilijkheden, worden nóch van de moeder nóch van de school ontvangen. Om schoolrapporten moet elke keer opnieuw worden verzocht en uiteindelijk worden deze pas maanden later verzonden. Overigens werd voor het eerst afgelopen zomer het rapport wél op tijd ontvangen.

De basisscholen zijn onlangs begonnen en gesignaleerd wordt dat mijn zoon niet naar school gaat. Wat er aan de hand is wordt niet duidelijk omdat omstanders de kwestie verzwijgen. De moeder gooit de hoorn op de haak als ze gebeld wordt en doet de deur niet open. Vorig jaar ontving ze intensieve psychiatrische thuiszorg en waarschijnlijk nog steeds.

Verzuimbegeleiding

Vanwege de problemen die ik als vader ondervind, is een bedrijf Conseo gestart, dat onder andere aan verzuimbegeleiding doet. Dinsdag 25 augustus gebeld met de school (nicolette versnel 0592.388355), stelde voor als 'Bert Kerkhof van Conseo verzuimbegeleiding' en vroeg of de signalering van verzuim van mijn zoon klopt en of zij weet wat er aan de hand is. Na enkele vragen over Conseo wilde zij eerst aan de gemeente vragen of aan Conseo informatie kan worden verstrekt. Daarop verteld dat ik bovendien de vader ben en dus uit dien hoofde gerechtigd om de informatie te ontvangen. Zij antwoordde: 'Nou, aan vaders geven we helemaal geen informatie'.

Daarop geprobeerd gemeentelijke leerplichtambtenaar hetty boonstra (0592.5027222) te spreken te krijgen, het blijkt dat zij de hele week niet werkt. Het laatste gepubliceerde jaarverslag dat zij opmaakte over de leerplichtwet is voor het jaar 2004-2005. Daarop gesproken met een medewerkster van de leerplicht administratie. Er was geen enkel probleem om informatie over een kind aan een bedrijf te geven, telefonisch werd dat aan Conseo gedaan. Zij vertelde dat in de administratie niet te zien is dat mijn zoon is blijven zitten. De school heeft dit jaar geen in- en uitmeldingen van leerlingen verzonden, ieder jaar worden pas per 1 oktober de gegevens over de verplichte inschrijving bij scholen gecontroleerd. Mijn zoon is nog bij zijn moeder ingeschreven in de gemeentelijke basis administratie. In het leerplicht archief worden aantekeningen van april dit jaar gevonden van wat de leerplichtambtenaar een 'zorgmelding' noemt. Over de telefoon wordt opgelezen 'hij mocht niet bij school komen - een lokaal verbod', er zou een 'contactverbod' zijn, 'de vader mocht/mag geen contact hebben met die jongen'. Ik moet zeggen dat deze gegevens níet correct zijn, er is géen contactverbod, een vader heeft álle recht om contact met zijn zoon te hebben, nimmer ben ik uit de ouderlijke macht ontzet. Leerplichtambtenaar Hetty Boonstra houdt over mijn zoon een papieren dossier bij, pas volgende week komt zij naar het werk.

Gemeentelijk onderwijs beleidsmedewerker sikko aukema (0592.5027449) van gemeente noordenveld was in het gebouw, maar kwam niet aan de lijn. Later op de dag nog enkele keren geprobeerd, iemand was zo vriendelijk een briefje op zijn bureau te leggen met het verzoek om terug te bellen, tot op heden heeft hij niet teruggebeld.

Niet legitieme pleegmoeder

Vermoeden is dat mijn zoon door zijn grootmoeder is ingepalmd, een niet-legitieme en ongewenste pleegmoeder van ongeveer 75 jaar oud, zij woont ergens in Oosterwolde, waar precies is niet bekend. Ging daar dinsdag de openbare basisscholen af en een enkele christelijke school. Heb gevraagd aan de docenten of mijn zoon bij hen in de klas zit. Alle docenten zeiden 'nee' maar is dit ook de waarheid? Daarom gisteren gepost bij enkele basisscholen, mijn zoon was niet te vinden. Directeur van OBS Buttinga (0516.514238) te Oosterwolde aangesproken. Legde hem de stelling voor, dat als een wethouder een schooldirecteur probeert wijs te maken een vader helemaal niets te vertellen over zijn zoon, een schooldirecteur daaraan gehoorzaamt. Hij bevestigde dat dit inderdaad het geval is, indien de vader 'een gevaar' is. Een docent stond erbij en hem vertelde ik, dat hij een directeur nooit moet geloven als een directeur hem zoiets vraagt, en dat hij altijd moet vragen om bewijs dat een vader uit de ouderlijke macht is ontzet. Er gaat zoveel roddel en achterklap om zelfs bij professionals, dat je moet aannemen dat vader en kind bij elkaar horen, totdat het tegendeel is bewezen. Dat is bovendien de intentie van het verdrag van de europese rechten van de mens en de internationale rechten van het kind.

Jeugd 'zorg'

Vorig jaar was mijn zoon in behandeling bij GGZ drenthe (jeugd ambulant, 0592.334285). Vorig jaar is daar verschillende keren om informatie verzocht, maar kreeg deze niet, ondanks dat het hoofd toegaf verplicht te zijn informatie aan vaders te verstrekken. Daarop bezocht ik de huisarts en vroeg dáar wat de reden van de verwijzing naar de GGZ was en wat de GGZ zou gaan doen. Een assisterend arts vertelde dat haar collega de verwijzing had gedaan, en vroeg daar dubbel tarief voor. Bij de collega werd tegen alle regels in, in het geheel geen informatie ontvangen. Over de behandeling bij de GGZ en de huisartsen bestaat geen goed gevoel.

Vorige week vrijdagmiddag 21 augustus wederom gebeld naar GGZ drenthe omdat het vermoeden is dat zij méer weten van de niet-legitieme pleegmoeder plaatsing. De crisisdienst kon of wilde niets doen zonder 'case manager' Joris Doesburg (0592.334285) en pas op woensdag zou een team vergadering zijn. Welwillend legde ze een briefje bij hem neer om mij terug te bellen. Tot op heden heeft hij dat niet gedaan.

Toezicht

Het toezicht van de gemeente op verantwoord ouderschap en schoolgang ontbreekt geheel, onvoldoende wordt samengewerkt tussen gemeente en vader. Zelfs onjuiste roddel en achterklap dat rondzingt in vogelaar-achtige wijken komt in de leerplicht administratie terecht waar deze niet thuishoort. Locale piraten pressies zijn kennelijk voldoende om de hele registratie en de controle omver te duwen.

Ketenbenadering

Volgens de leerplichtwet moet een vader zorgen, dat zijn kind bij een school is ingeschreven. Een vader wordt echter met té weinig informatie toegerust, om deze taak te kunnen vervullen. De leerplichtwet beoogt een sluitende aanpak tussen instellingen, zodat er een 'ketenbenadering' is opdat géen jongere tussen de wal en het schip raakt en/of niet meer in beeld is. Maar in de aanpak vallen grote gaten tussen gemeente-vader-kind. Signaleren speelt een grote rol bij het functioneren van de leerplichtwet. Welnu, als vader signaleer ik dat het zo niet langer kan. Het is belangrijk dat de school de informatie niet alleen aan de gemeente doorgeeft, maar ook en vooral aan mij als vader. Die is immers de eerstverantwoordelijke voor het verzuimgedrag van zijn kind.

Scholendirecties en onderwijzers laten oren hangen naar de gemeente en nemen te weinig de eigen verantwoordelijkheid om bewijsmateriaal van ontzetting uit de ouderlijke macht te eisen wanneer van hogerhand of vanuit buren wordt bevolen dat vader en zoon geen contact met elkaar zouden mogen hebben. Zelfs werken schooldirecties mee aan verzwijgen van door de ouders niet-gewenste verplaatsingen van het kind van school naar school, zonder dit door te geven aan de leerplichtambtenaar. Daarmee spelen zij niet-legitiem en ongewenst pleegmoederschap in de kaart.

Respect voor het gezin

Wanneer ouders gescheiden wonen in twee woningen, respecteren niet alleen sommige gemeenten op het platteland te weinig het vaderschap, maar ook sommige buren. Veelal bestaat géen ruzie tussen de gescheiden wonende ouders maar zorgt roddel en achterklap voor druk op de moeder en ook op kinderen om naar kennelijk plattelandsgebruik gescheiden vaders te haten.

Het disfunctioneren van scholen en gemeenten treft niet alleen gescheiden wonende ouders. Aan bedrijven zoals jeugdzorg- ggz- justitiële instanties en om het even welk ander bedrijf wordt gemakkelijker en ongecontroleerd informatie verstrekt, dan aan ouders zelf. Dominante werkgelegenheids- en commerciële motieven verstoren op die manier ernstig het opvoedingsklimaat van het gezin. Meer respect voor de integriteit van het vaderschap, de burgerrechten van vader en de privacy van vader en kind is noodzakelijk.

Van telefoongesprekken zijn audio-opnamen in bezit.

Bijlagen:

• Beschikking Landelijke geschillen commissie openbaar onderwijs
  [2002-11-12 Beschikking landelijke geschillen commissie inzake Kerkhof versus de Vlinderhof.pdf]
• Uitspraak kantongerecht over twee ouders voor mijn zoon
  [2001-11-07 Kantongerecht, uitspraak ouderschap voor moeder én vader.pdf]
• Lokaal verbod vlinderhof
  [2002-10-28 Schoolhoofd, lokaal verbod.pdf]

---------- Eerder bericht ----------
Van: Bert Kerkhof
Aan: Albert Eising [ A.Eising@onderwijs-noordenveld.nl ]
Betreft: Klacht
Norg, 7 oktober 2002

Beste Albert,
Voor onderwijsinstellingen in het primair en voortgezet onderwijs is sinds 1 augustus 1998 een klachtregeling wettelijk voorgeschreven. Onderdeel van deze wettelijke regeling is een onderzoek door de klachtencommissie; alle scholen moeten zo’n klachtencommissie hebben.

Verzoek is om mijn brief van 27 september 2002 te beschouwen als een klacht in de zin der wet, verzoek deze ter hand te stellen aan de Klachtencommissie vlinderhof.

Mocht nog geen klachtencommissie voor deze school functioneren, dan verzoek ik om mij als zodanig te beschouwen en alle correspondentie die de klacht betreffen aan mij te zenden. Ik ben er van bewust dat dit het nodige werk zal meebrengen, maar het belang voor de school en voor mijn zoon is evident.

---------- Eerdere brief ----------
Aan: De regionale inspectie voor het onderwijs te Leeuwarden
Betreft: Het basis onderwijs in Veenhuizen en kinderen van ongetrouwde ouders
Cc: Mirjam Duin, onderwijzeres van ‘de Vlinderhof’ te Veenhuizen
Nieuwegein, 18 sept 2002

Dames en heren,
Om twee uur vanmiddag was op het radionieuws dat er 310.000 ongetrouwden met kinderen in Nederland leven. Het aandeel ongetrouwden met kinderen stijgt snel. Het zou gaan om 10 procent van de ouders met kinderen, tegenover 5 procent enkele jaren terug. Er zouden 650.000 alleenstaande ouders zijn. (Overigens heeft Kindindeknel cijfers van de waarheid, red.)

Je kunt hier van denken wat je wilt, feit is dat één op de drie gehuwden vroeg of laat gaat scheiden en dat instellingen zoals scholen daar rekening mee moeten houden. Er wordt wel gepleit om ongetrouwde ouders gelijk te berechtigen als ouders mét boterbriefje. Ongetrouwde ouders komen regelmatig bij de notaris tot afspraken die verder gaan en meer doorleefd zijn dan met een standaard contract. Een notaris is duurder dan een bezoek aan kerk of gemeentehuis, toch levert het veelal maatwerk op.

In veel gevallen zijn er mogelijkheden voor Co-ouderschap. Het gescheiden wonen in twee woningen hoeft niet onder te doen voor gehuwd ouderschap. Er zijn aanwijzingen dat kinderen met beide ouders in veel opzichten beter af zijn dan kinderen met slechts één ouder. Een botte veroordeling door scholen en/of onderwijskrachten van gescheiden levende ouders en een bevoordeling van gehuwden is niet op zijn plaats.

Op een basisschool De Vlinderhof in groep twee zit mijn zoon Niels. Na een scheiding twee en een half jaar geleden, gunde de moeder mij als vader geen samenzijn met zijn vader. Kinderbescherming en rechter hebben uitgesproken dat er omgang móet zijn. De gemeenschap in Veenhuizen (drenthe) is klein, de bewoners werken veelal voor de gevangenis en voor het munitiedepot. In het nabijgelegen dorp Norg is op straat te horen dat het een groepering ambtenaren is die daar woont.

Om kwart voor één vanmiddag was ik bij de basisschool. De deur stond open en ik liep naar binnen. Twee onderwijskrachten waren in gesprek met elkaar in een lokaal en ik vroeg naar juffrouw Mirjam. Mijn zoon had me door de telefoon haar naam genoemd. Een onderwijzeres liep mee enkele klassen verder, waar Mirjam in gesprek was met een ouder. Ze vroeg of ik even wilde wachten. Dat wilde ik. Mijn naam werd gevraagd en ik vertelde dat ik Bert Kerkhof heet. Verschrikt deed men de deur open van de klas van juffrouw Mirjam en vroeg of men mij naar Bathoorn (destijds schoolhoofd, red.) moest sturen. Ik vertelde dat even een kort gesprek wilde met Mirjam in plaats van een gesprek met Bathoorn. Mirjam vertelde dat ze thuis kinderen heeft die op haar wachten. Ik stelde voor een afspraak te maken voor de volgende keer. Daarop werd door de andere onderwijskracht lawaai gemaakt, waardoor het maken van een afspraak onmogelijk werd. Een mannelijke onderwijzer kwam aangesneld en wees me kortaf de deur. Na enig aandringen wilde de man zijn naam noemen. Hij noemde de naam ‘Vijver’.

Zachtjes legde ik de top van mijn wijsvinger op zijn borst en ook de middelvinger. Ik noemde hem een ‘slecht onderwijzer’. Als ik niet maakte dat ik wegkwam, zei hij, zou hij de politie bellen. Ik vertelde hem dat in situaties van omgangsweigering mannen onderling solidariteit moeten tonen, anders ben je een ‘matennaaier’. Diep en diep beledigd nadat ik zoveel jaar mijn zoon niet heb mogen zien, noemde ik hem een ‘fascist’. Ter discussie is of dit het juiste woord is. Toegegeven, woede over zoveel onrecht voor mijn zoon hebben mij tot dit woord gebracht. Emotie is vaak een slechte drijfveer.

In het Burgerlijk wetboek deel 1, onder artikel 377c is te lezen dat ‘derden beroepshalve de niet met het gezag belaste ouder desgevraagd op de hoogte stellen van informatie over belangrijke feiten en omstandigheden die het kind of diens verzorging en opvoeding betreffen’. Kennissen binnen de landelijke Koepelorganisatie voor familierecht en jeugdzorg vertellen mij dat enkele tien minuten gesprekken per jaar voor een onderwijzer op een basisschool niet te veel is gevraagd. Parlementaire taal wordt in sommige milieus niet gewaardeerd en zeker wordt er niet aan gehoorzaamd. Als je niet oppast vinden ze je een kwezel en wordt achter je rug naar je hoofd gewezen. Wil je iets bereiken in het veld, dan moet je de taal ‘van onderop’ spreken. Het wel eens zwaar, maar ‘we moeten de straat op’, wordt verteld. Wat mij betreft moeten we in drenthe werken aan nieuwe omgangsvormen.

Weet niet wat voor soort onderwijzer deze ‘Vijver’ in de klas is voor kinderen van getrouwde ouders. Wanneer hij het betrekken van vaders bij opvoeding afwijst en ontmoedigt, is hij voor mijn zoon een slecht onderwijzer. Deskundigen geven mij gelijk dat hij om die reden voor mijn zoon een slecht onderwijzer is. (..)

Vanochtend om kwart voor negen ontving ik bericht van een fractiemedewerker van de 2e kamer, over de ‘huisstijl’ van de Pvda voor de komende verkiezingen voor de Provinciale Staten. Het belang om het onderwijs niet te korten wordt daarin genoemd. Wanneer je dan dergelijke scholen bezoekt als in Veenhuizen, dan valt het zwaar te moede om deze boodschap volgend jaar voor drenthe uit te dragen. Van deze man is niets zinnigs te horen als enkele honderden miljoenen op het onderwijs zou worden bezuinigd. Het tekent deze onderwijzer dat hij om de politie roept wanneer je twee vingers op zijn rode trui legt, bevreesd voor eigen hachje, terwijl hij aan maatschappelijk belang zoals vaderschap een broertje dood heeft.

Op het radionieuws van twee uur waren mededelingen over een succes dat ik eerder behaalde. De chipknip breekt dit jaar eindelijk door, meer mensen gebruiken die. Als medewerker bij de afdeling betalingsverkeer van de Rabobank werd gepleit voor afschaffing van de pincode voor de chipknip en het geschikt maken van parkeer automaten. Het gat in de ozon laag zal over 50 jaar net zo groot zijn als enkele jaren geleden. Dit vanwege het succesvolle terugdringen van drijfgassen. De Ako onderscheiding en de Libris literatuurprijs zijn de belangrijkste prijzen voor literatuur in nederland.

Later op de middag werd zoals in de briefing verteld een vader ontmoet op wandeling met kinderwagen met daarin zijn twee jaar oude zoon Mike. Je ziet het veel op straat, ook als ongetrouwd vader is het niet bijzonder om een belangrijk deel van de zorg voor kinderen op je te nemen. Wel gaat hij trouwen, op 4 oktober aanstaande. Gezien de situatie in het onderwijs voor het moment een verstandig besluit. (..)

Verzoek is om correspondentie te richten aan het poste restante adres in het briefhoofd. Het postagentschap in Norg heeft speciale instructie tegen ‘witte boorden criminelen’ die de post zouden kunnen onderscheppen. U kunt mij dus veilig via dit adres bereiken. Als ik ‘een gulden’ aan de onderwijsinspectie moet overmaken, verneem ik dat graag.

Hoogachtend,

---------- Eerder proces verbaal ----------
Van: Politie wijkeenheid Noordenveld
Datum: 11 september 2001
Onderwerp: Brief aan de onderwijzeres van mijn zoon in groep twee

---------- Wat vooraf ging ----------
Levend in Nieuwegein (provincie utrecht) met een zoon die bij zijn moeder in Veenhuizen (drenthe) woont, wilde ex-partner hem niet meegeven voor logeren in het weekend, ondanks een beslissing van een kantonrechter.

Wanneer ouders dichter bij elkaar wonen, levert een Co-ouderschap inderdaad een beter opvoedingsklimaat op, verhuisde daarom in 2002 naar Norg. Schreef wel eens naar de onderwijzeres van mijn zoon over wat nu het beste is voor een kind van zijn leeftijd. Dit ging de drentse politie kennelijk te ver, op de dag van de Twin-towers aanslag in New York ontvingen zij kennelijk inspiratie voor het maken van korte metten.

Labels: Regelgeving

Brief aan tweedekamer lid Fatma Koşer Kaya van D66

Datum: 20 augustus 2009 13:22
Onderwerp: Sociale en economische depressie, scheve verhoudingen in gearceerde gebieden en verbetering van civiel recht ten behoeve van snel herstel
Aan: Fatma Koşer Kaya
Cc: Burgemeester Utrechtse gemeente

Politieke partijen kijken zeer verschillend naar de maatschappij:

• De vvd ziet individuen - bedrijven - overheid
• Het cda: individu - maatschappelijk middenveld - overheid
• De pvda: individu - sociale partners - overheid

Kindindeknel in het sociale middenveld

Kindindeknel is een organisatie van samenwerkende burgers rond het thema vaderschap en opvoeding, zónder dat we een bedrijf zijn. Voor de bedrijfsmatige zaken is er Conseo. Er wordt wel eens geschreven dat de tweede kamer het hart van de democratie is. Het is hard-héid van machtsspel in Den Haag dat mensen beschadigt die overigens voordien aardig waren. Als gesproken wordt over de drie B's, zal meestal Kindindeknel het onderwerp zijn, we staan bóven de politieke partijen. Het échte hart is het logo van Kindindeknel én van een kleine busmaatschappij die zowel Rotterdam als tussen Assen en Drachten het openbaar vervoer verzorgt. Dáar leer je psychologie.

Menselijk en sociaal kapitaal

D66 doet veel aan de rechten van sociale partners en de gezapige dienstjaren mensen die voortdurend bij éen bedrijf blijven en voor wie van de wieg tot het graf alles verzekerd is. Nu wij in depressie verkeren, moet veel méer gelet op persoonlijke kwaliteiten, het ménselijk kapitaal dat change kan bereiken: flexwerkers, zelfstandigen zonder personeel, leiders uit midden- en kleinbedrijf, jongeren, noem het de middenklasse. Actieve en prestérende mensen ondervinden in veel opzichten nadelen door schoonmoeders die zeggen 'doe maar gewoon, dat is al gek genoeg'. Mensen die jarenlang trouw dezelfde rondjes draaien bezitten de macht der gewoonte waarmee aarzelende mensen die nieuwe stappen zetten een verkeerde richting wordt gewezen. Sociale kapitaal bestaat uit mensen die naar de stem van hun hárt luisteren en communicéren in plaats van het stilzwijgende en anonieme getrouw gezag zagen. Het sociaal kapitaal kan liefhebben en ánderen hélpen, in tegenstelling tot zij die slechts kritiseren en uit zijn op hún éigenbelang.

Individualiteit

Alléen zijn helpt, vaak om tijd vrij te maken voor werk en prestaties. Succesvolle mensen zijn niet zelden singles. Vooral óngehuwde singles en gescheiden ouders ondervinden repressie. Internationale reizigers worden soms afgezet door corrupte taxichaufeurs bij te dure hotels en vallen overal in de prijzen. Gezapige dienstkloppers en smerissen staan klaar om actieven en de communicerenden een lesje te leren en om hen terug in een lager gareel te brengen. Neem nu de flexibelen die een bijdrage leveren aan de leefbaarheid en het milieu in de randstad door te gaan wonen en werken in het noorden van het land: door lokale bestuurders in het noorden worden zij als vreemdelingen gezien, zelfs al zijn het nederlanders. Het noorden biedt voor mensen van middelbare leeftijd de mogelijkheid voor het combineren van werk mét niet locatie gebonden bedrijf, van filevrij werken mét ruim wonen tussen uitbundige natuur. Maar op communisten lijkende bestuurders lijken te roddelen als lijken het bónusjagers op diegenen die een eigen bedrijf beginnen en maken hen úit voor rijke zakkenvullers zelfs al heeft een ondernemer slechts schulden. Wat betreft wonen, belanden de zogenaamde vreemdelingen van buiten 'aigen' dorp veelal in recreatieparken, waar hen woonrechten worden ontzegt wanneer zij géen tweede woning kunnen betalen. Dát is de schizofrenie van verwildering en zo verworden eerlijke en open mensen tot krakers van hún éigen woning, net zoals de joden in amsterdam van de dertiger en veertiger jaren van de vorige eeuw geleidelijk hun gezág, vóorspoed en gelúk zagen slínken.

Óok vader baas over buik

In religieuze gebieden moedigen ouders hun kinderen aan géen condooms te gebruiken en vervallen kinderen tot abórtus. De jonge vaders die voor deze meisjes gekozen hebben kunnen helpen, maar door foute schoonmoeders raken de meisjes geïsoleerd van hun lief. Door jarenlange zogenaamde 'emancipatie van schoonmoeders' zijn zij verworden tot de meest brutalen en bemoeizuchtigen. Mannen worden getemd to knuffel-man, vaderschap is méer. Emancipatie van vaders is decennia lang achtergebleven en vervormd tot poedelen en pedelen en nu is het zover gekomen, dat zelfs een jónge vader soms niet op kan en/of mag opboksen tegen een oude schoonmoeder, dit dient te veranderen. Ouderschap is voor béide ouders en óok de váder is báas is over zíjn aanstaande kind. Toenemend wordt aan getemde en gescheiden mannen gevraagd, al dan niet in gesubsidieerd verband, diensten te verlenen aan -en samen met- allochtone buurtvaders. Emancipatie tot échte Vader daarentegen is juist sámenwerken met middenklasse vaders om úit de put te komen.

Co-ouderschap

Daar waar middenklasse ouders in de gearceerde traditionele gebieden besluiten om in twee verschillende huizen te wonen, ontstaat roddel en achterklap en ander buurtlawaai. De gescheiden kinderen worden op school gepést en ándere kinderen gaan vóor als die tijdens de les een vraag stellen aan de juf. De ouders mogen niet de ouderavonden bezoeken, de gescheiden kinderen vallen níet in de prijzen van het achterstandsbeleid, kinderen belanden mogelijk op het VMBO of zelfs lager en dreigen daar uit te vallen. Vooral mannen ondervinden weinig liefde op scholen en worden door het op meisjes gerichte onderwijs lastig en onhandelbaar. Niet alleen bij de geschéiden kinderen, ook bij allochtone kinderen zien we een achterstelling van de échte jóngens. Signaleringen van problemen die de pubers veroorzaken dreigen terug te slaan als klachten in de publieke opinie en raken de héle bevolking.

Tegelijk worden vaders aangeslagen om veel tijd te besteden en de hoge rechtskosten te betalen van talrijke rechtsgangen, alleen al om met hun kinderen te mogen verkéren. Ondanks de hoge consumptieve kosten van laagopgeleide moeders in de bijstand, stokken de rechtsprocessen om middenklasse vaders de door hen gewenste zorgtaken te verlenen door weigerachtige buurten, artsen, scholen, instanties en soms ook de moeder van het kind. De veelal oudere dames die familierecht beoefenen, genieten onvoldoende gezag om van het openbaar ministerie handhaving af te dwingen en passen niet langer in de Civil Society die wíj vóorstaan, zelfs als kantonrechter zijn zij niet meer gewenst.

Daarom de voorstellen:

1. Het programma voor emancipatie en gelijke behandeling niet langer te richten op de blanke vrouw. Ook de allochtone jongens verdienen een programma voor gelijke kansen.
2. Dat Kind in de knel samen met Sophie Hilbrand van BNN een programma voorbereidt over overleven als actief en communicerend ouder in de getekende gebiedsdelen.

Burgerrechten

Activeren, flexibiliseren, iedereen een uitzendbaan? Sommigen komen via véle dwingende wegen uit op een uitkering, welk éne loket helpt hen er boven op? We moeten het bewaken van burgerrechten niet vergeten voor íeder individu en daar schort het aan op het platteland. Strafrecht neemt een groot deel van de gefinancierde rechtshulp in, maar hoe komen zoveel criminelen tot hun daad? Vaak gaat het om mensen die jarenlang worden geknecht. Kinderen van gescheiden ouders belanden als vanzelf in verkeerde circuits van voortijdige schoolverlaters, lager opgeleiden, alcoholisten. Dit is géen wet der natuur, hen is van jongs af aan de verkéerde richting gewezen en niet geleerd óp te komen voor hún burgerrechten. Dan is er geen ándere uitweg dan stelen en bedriegen, met recidive tot gevolg. Instanties die zouden moeten helpen zoals jeugdzorg en ambulante jeugdzorg, lijkt eerder bij te dragen aan vervreemding tussen kinderen en hun ouders, gericht op uithuisplaatsing en vermíndering van hechting. Ook dát is géen wet der natuur, hen is van jongs af aan de verkéerde richting gewezen en niet geleerd dat zij aan hun cliënten moeten leren ópkomen voor de burgerrechten van cliënten.

Sociaal recht

Om het burgerlijk recht in de genoemde provincies op europees niveau te brengen dient dit burgerlijk recht páal en pérk te stellen aan achterbaksheid en modder. Helaas prijst het nederlandse rechtsstelsel zich uit de markt door de commerciële belangen van advocatuur, de te kort schietende rechtsbijstand en zit-gewoonten van registratuur, die van jongs af aan verteld is dat zij voor het leven benoemd zijn. De regering heeft nog niet veel bereikt voor de rechtshulp, verwijt het mij, wanneer meer toegang is tot statistisch materiaal over justitiële processen is méer te bereiken. Ter ondersteuning van wie ík, Bert Kerkhof wonend in Drenthe bén als óuder van mijn zóon én van het leven van actieve en communicerende ménsen, is vertegenwoordiging in civiel recht nodig door ánderen dan advocaten. Ben bereid het voorstel uit te werken dat eerder met gedeputeerde Jan van Bergen (Utrechts Milieu) is gemaakt, om sociale wetenschappers en juridische medewerkers het recht te geven burgers in gerechten bij te staan. Het is mijn wens het uitwerken te beginnen met de pvda.

Aanpassing Wet strafvordering

Nare kanten van het platteland, zoals de wreedheid en het leedvermaak van kleine mensen en de repressie door bestuurders van Middenklassers en van Gasten van buiten de eigen provincie, tref je óok wel aan in het buitenland. Soms valt het leedvermaak samen met de repressie, dat is oorzaak van stagnerend toerisme en slecht voor de algehele ontwikkeling. Voor deze gebieden is perfect functioneren van het rechtssysteem van belang. Naar aanleiding van de repressie van mijn vriend deze zomer door een provinciale rechtbank (zie in een ander blog), is daarom het voorstel om de Wet Strafvordering van 15 januari 1925 aan te passen, het gaat om artikelen rond de nummers 30-34:

• Aan verdachte mag niet worden onthouden de kennisneming van processen verbaal van zijn verhoren. Na ontvangst van een mededeling over een bevel tot onthouding van het proces verbaal kan verdachte binnen veertien dagen bezwaar indienen bij het gerecht waartoe de rechter-commissaris of het openbaar ministerie behoort. Wanneer geen mededeling ontvangen is, is de termijn waarbinnen bezwaar kan worden gemaakt niet verstreken.

Vooral de laatste zin zal gemakzucht bij het openbaar ministerie tegengaan, dit zal de schade kunnen beperken, die vooral actieve en communicatieve verdachten en rechters ondervinden en daardoor Justitie als geheel:

1. Wanneer proces verbaal wordt gemaakt, wordt het voor-onderzoek afgesloten, waardoor de rechtszekerheid voor verdachte rbeter is.
2. Een politieman die een proces verbaal schrijft, hoeft op de zitting niet aanwezig te zijn, een agent die níet schrijft, moet zéker niet door de rechter worden gehoord.
3. Het probleem van de valse 'hervonden herinnering', vermindert wanneer met schriftelijke verklaringen vooraf wordt gewerkt. Daardoor komt de waarheid aan het licht en bovendien minder vervormd. De klachten van de laatste jaren zoals onterechte veroordelingen, denk aan de Puttense en Deventer moordzaak en de Haagse zaak Engel des doods, zullen verminderen.
4. Met de standaard verzending van het proces verbaal aan verdachten, zijn ook actieve en communicatieve mensen in staat een afschrift in bezit te krijgen.
5. Lusten en lasten zijn eerlijk verdeeld doordat:
1. De rechter heeft minder werk, doordat de officier van justitie uitvoert wat door ons verlangd wordt: proces verbaal schriftelijk en op tijd. Met minder werk kunnen rechters meer kwaliteit leveren.    
2. Verdachten hoeven minder bezwaar te maken bij Justitie, omdat wat de officier van justitie móet doen, proces verbaal opmaken van zijn verhoor, daadwerkelijk gedaan wordt.

Beter is van elk verhoor een proces-verbaal op te maken en dat een Officier van Justitie tijdens de zitting het openbaar ministerie vertegenwoordigt. Daarom is het voorstel van wijziging als volgt:

• De officier van justitie zendt de kennisgeving van het proces-verbaal van zijn verhoor aan verdachte alvorens te dagvaarden voor de rechter. Het gerecht neemt géen aanvang, wanneer kennisgeving noch van het proces-verbaal noch van bevel is ontvangen.

Heb D66 gevraagd, dit in de tweede kamer commissie voor justitie verder te bespreken. Vanwege het belang en de voortgang is beter eventuele overige bepalingen van de Wet strafvordering tegelijkertijd níet onder de loep te nemen én tévens niet te willen herzien.

Polen

Eergisteren als bij toeval twee Polen ontmoet hier in Norg. Hield ze aan, europarlementariërs Ieke van den Burg en Hedy d'Ancona vroegen dit in 2002. Zij vertelden dat deze Polen een taalontwikkeling hebben die ook in eigen land is achtergebleven. Met een bestelauto verkenden zij Nederland enkele dagen, spraken alleen Pools en dat klonk inderdaad weinig ontwikkeld. Ze verwachten werk te krijgen, éen er van was jong en stevig gespierd, zag eruit fysieke klussen goed aan te kunnen. De ander was van mijn leeftijd en moet het meer hebben van ervaring. Wanneer zij in de buurt zijn van iemand die zowél pools spreekt en tevens nederlands of engels, kan een werkgever met hen aan de slag. Op de bus staan websites van bedrijven vermeld. Eén ervan kozen we uit die ik nader bestudeerde. Het gaat om het plaatsen van automatisch deuren. Wat dit bedrijf inhoudt is verder te onderzocht met behulp van Google translate. We wisselden telefoonnummers uit en kon beiden duidelijk maken dat:

1. Het leren van eenvoudig engels hen toegang biedt tot werk in vele europese landen.
2. Websites van belang zijn om te zien van welke bedrijfstak zij zijn.
3. Je bij het telefoneren de juiste internationale voorloopcijfers moet gebruiken.

De tuin is hard aan een opknapbeurt toe, maar taalproblemen hielden tegen het hen te vragen. Op oudere leeftijd kun je nog goed de engelse taal leren. Ben voorstander van de methode Paulo Freire: als je dagelijks ervaringen met engels hebt leer je het sneller. Vanuit pvda gewest Utrecht is gevraagd te zoeken naar communicatie-technologie die kan helpen zodat buitenlanders hier te handhaven zijn (ooit was ik techniek ontwikkelaar). Mijn bedrijf Conseo rekent € 30 per uur, op het moment zijn er geen vorderingen.

Beeldtaal

is nodig in de communicatie van de politiek, niet alleen voor nederlandse lager opgeleiden, ook voor mensen uit het buitenland. Een beeldmerk dat Opland uitgewerkt is, heeft allure niet alleen vanwege het idee dat jongeren zich gesteund zouden weten door een als ouder mannetje getekende schopper, maar vooral omdat mijn afdeling Utrecht van de pvda koos voor de figuur van een oude schoonmoeder en bovendien omdat het internationaal te begrijpen is:

Verwildering

Hieronder een column van Jerry Goossens in het Algemeen Dagblad, over het terugdringen van de verwildering. Freiburg is een mooie stad, het lijkt op Utrecht, waar ik geboren en getogen ben. Was daar in de tachtiger jaren student-assistent ontwikkelingspychologie bij de sociale faculteit en kreeg autonomie vanwege computer- en statistische vaardigheden. Wat heb jij onderzocht werkend bij het Max Plancke instituut? Je schrijft dat je procesjurist bent, wat houdt het precies in?

Vriendelijke groet,

Labels: Regelgeving

Lastpak in koophuis uitzetten

Huiseigenaren moeten volgens regeringspartij pvda net als huurders uit hun woning gezet kunnen worden als zij stelselmatig overlast veroorzaken. Tweedekamerlid Attje Kuiken zei dat woensdag in een toelichting op haar zwartboek burenoverlast dat ze momenteel samenstelt. „Vooral woonoverlast door eigenaren van een koopwoning is een groot onderschat probleem. Waar gemeenten inmiddels steeds vaker optreden tegen overlastgevende huurders, geldt dit echter niet voor mensen die in een koophuis wonen, met alle gevolgen van dien”, aldus Kuiken.

Gemeenten zien op tegen de aanpak van lastpakken in koopwoningen, omdat uitzetting in deze gevallen juridisch ingewikkelder is dan bij huurders. Maar volgens Kuiken is dat niet onmogelijk. Ook huiseigenaren hebben de plicht bij te dragen aan het woongenot in hun omgeving en moeten de openbare orde niet verstoren, merkt zij op. Volgens haar zijn er ook minder vergaande manieren om overlast aan te pakken.

Zo kunnen gemeenten hulp bieden en bemiddelen. En bij huiseigenaren wil een dwangsom als stok achter de deur ook nog wel eens helpen, terwijl huurders daar dikwijls minder gevoelig voor zijn, zeker als er bij hen toch niets te halen valt. Hoe dan ook is het belangrijk burenoverlast meteen de kop in te drukken, zo wijst de ervaring uit. Maar daar komt het vaak niet van, wijzen de meldingen bij Kuiken uit. Het kamerlid stelt inmiddels al behoorlijk wat voorbeelden te hebben verzameld van mensen die soms jarenlang door hun buren stelselmatig worden lastiggevallen en getreiterd. „'s Nachts op de muren slaan, kinderlokken, continue harde muziek, roddel en achterklap over vaders, grote bek opzetten en handtastelijkheden als je er iets van zegt, intimiderend gedrag, bekrassen van je auto en zelfs mishandeling.”

• Slachtoffers kampen vaak met vervreemde kinderen, psychische en financiële problemen als gevolg van de overlast en de ontbrekende handhaving van openbare orde en veiligheid. Moeders belanden in de bijstand en/of ziektewet en vaders voelen zich gedwongen gescheiden te gaan wonen, de wet voor co-ouderschapsplannen te initiëren en een website op te zetten. Burenoverlast is een groot probleem in een dichtbevolkte gebied als de randstad, maar de ernstige gevolgen van roddel over vaders treft vooral ouders op het platteland. In de zomer neemt de overlast toe, maar de schade aan de opvoeding van kinderen duurt levenslang. Dat zijn schrijnende situaties waar de overheid echt iets aan moet doen. Op die gronden kunnen overlastgevende huiseigenaren wel dégelijk uit hun woning worden gehaald, maar de overheid durft dat vaak niet.

Om de problemen in kaart te brengen, vraagt Kuiken mensen hun eigen ervaringen te mailen. Naar onze mening verdienen overlastgévende huurders dezelfde behandeling als kopers. De ervaring van Kind in de knel is, dat vaders die burenoverlast erváren door Attje Kuiken worden gehóord. De pvda hoopt uiteindelijk dat álle gemeenten in nederland snel succesvol op gaan treden tegen burenoverlast

Contact: Conseo

Labels: Regelgeving

Claim na geruchtmakend Bolderkar drama

VLAARDINGEN - De geruchtmakende Bolderkar-affaire uit 1988 krijgt na eenentwintig jaar een vervolg. De 25-jarige Elise Watts is éen van de veertien kinderen die bij hun ouders werden weggehaald. Zij begint een bodemprocedure tegen de nederlandse staat en medisch kinderdagverblijf de Bolderkar. Zij wil excuses en een schadevergoeding van het justitie apparaat en ook van de jeugdinstelling in Vlaardingen, wegens het leed dat haar destijds is aangedaan. Veertien kinderen die daar in de crèche zaten, werden in 1988 van de een op andere dag bij hun ouders weggehaald en uit huis geplaatst. Hun vaders werden gearresteerd. In 1988 zat zij daar op de crèche en werd van de een op de andere dag uit huis geplaatst. Haar vader werd gearresteerd. Eenentwintig jaar later wil zijn dochter genoegdoening.

Elise Watts

Genoegdoening

Als peuter van drie jaar werd Elise in 1989 langdurig gescheiden van haar vader, die evenals dertien andere ouders ten onrechte werd beschuldigd van incest. Verschillende vaders werden opgepakt op grond van omstreden psychologisch onderzoek door de leiding van de crèche, waarbij incest zou zijn vastgesteld. Niemand werd veroordeeld. Volgens haar advocaat Dirk Vermaat is Watts getraumatiseerd door de gebeurtenissen in het verleden en heeft ze haar hele leven last gehad van de uithuisplaatsing. “Ze heeft nog heel vaak herinneringen en is ook onder behandeling geweest.” Elise wil vooral erkenning voor wat er fout gegaan is. Vermaat spreekt van een unieke zaak. “Het is nooit gebeurd dat een door de kinderbescherming uit huis gehaalde peuter later genoegdoening eist. Watts heeft er alle reden toe. De psychische schade is groot.”

Tiental ouders

De Bolderkar zette de vaders in het beklaagdenbankje op basis van beschuldigingen met behulp van de zogenoemde 'poppenmethode'. Elise had een lichte lichamelijke handicap. Daardoor viel ze regelmatig om en had ze vaak blauwe plekken. Haar moeder zat destijds in een psychiatrische inrichting. Samen met haar vader woonde ze daarom bij een oom en tante in Vlaardingen. Een orthopedagoge van medisch kinderdagverblijf de Bolderkar vermoedde dat er meer aan de hand was en ondervroeg haar, hoewel ze daar geen adequate training voor had gehad. Ze hanteerde daarbij een interviewtechniek waarbij gebruik wordt gemaakt van speciaal ontwikkelde poppen met geslachtsdelen. Als het kind de ogen aanraakt, vraagt de onderzoeker: wat kan je ermee doen. Het kind zegt dan bijvoorbeeld: slapen of kijken. Die vraag werd ook gesteld over de geslachtsdelen. Zo werden kinderen aangezet om te vertellen over sexueel misbruik. Vooral op grond van die bevindingen werd de conclusie getrokken dat de vader het kind seksueel misbruikte. Met hem werd niet gesproken, met familie en artsen evenmin. Elise en haar ouders waren slachtoffers van de crèche medewerkster. Justitie trad niet tegen het medisch kleuterdagverblijf op. Nam de beschuldigingen van de Bolderkar zelfs serieus en ging onmiddellijk tot actie over: een tiental ouders werd gearresteerd en uit de ouderlijke macht ontheven, ook vader Watts. Oom en tante kregen thuis te horen dat Elise op een ook voor hen onbekende plaats was opgevangen.

Vlucht

Dirk Vermaat vertegenwoordigde ook de vader. Hij bekende indertijd incest om zo snel mogelijk psychische hulp te krijgen. Er werd hem voorgehouden dat hij hierdoor strafvermindering zou krijgen. Door de harde verhoor-methodes zwichtten in eerste instantie drie vaders onder de druk. Zij bekenden incest die zij niet hadden gepleegd. Allen kwamen later op hun verklaring terug. De rechter vindt de poppen-methode geen wettig bewijs. De orthopedagoge die de kinderen interviewde bleek niet goed opgeleid en was niet bevoegd om diagnoses te stellen. Ze had te snel en onzorgvuldig gewerkt. In rapporten is geconstateerd dat de onderzoekers te gedreven op zoek waren geweest naar incest. Eric werd in 1989 door de rechtbank vrijgesproken. Toch zou het nog vele maanden duren voordat Elise weer naar huis mocht. Justitie was in hoger beroep gegaan en de kinderbescherming vond het daarom beter haar nog een tijdje in een tehuis te houden. Uiteindelijk zou Elise's vader vrijuit gaan. Maar omdat hij door alle gebeurtenissen niet stabiel genoeg meer was, mocht hij niet meer voor zijn dochter zorgen. Elise heeft de rest van haar jeugd bij haar oom en tante gewoond. Haar vader had geen vertrouwen meer in de Staat. En wilde niets meer met de Nederlandse autoriteiten te maken hebben. Watts zegt dat de affaire hun hele leven heeft bepaald. Haar vader heeft haar niet meer opgevoed, ook niet na diens vrijspraak. Hij was er te zeer door van streek. Hij verhuisde na zijn vrijlating naar Engeland, naar eigen zeggen was dat een vlucht. Twee jaar na de beschuldigingen werden dertien zaken tegen andere vaders geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

Aanklacht

Elise werd elke dag uit de crèche opgehaald door haar vader, en dan ineens niet. Haar vader was de eerste tegen wie justitie een proces begon. Zij was toen vier jaar oud. Nog altijd is zij aangedaan door de gebeurtenissen. Tegen RTV Rijnmond zegt ze: “Ik herinner mij nog als de dag van gisteren dat ik door twee vreemde mensen werd meegenomen en naar een groot en vreemd kindertehuis werd gebracht. Er werd mij niets verteld. Ik kende daar niemand. En dan ben je daar bang en zonder iemand om je heen. Je weet niet waar je bent, je weet niet waar je vader is. Ik dacht, waar is mijn vader, waarom komt mijn vader me niet ophalen?”. Door de affaire is ze haar vader kwijtgeraakt en ze heeft nog jaren met de angst geleefd, dat ze opnieuw zou worden weggehaald. Zij heeft er na 21 jaar nog nasleep van. Nooit kan zij het helemaal vergeten en naast haar neerleggen. Elise zegt dat de affaire een zwarte schaduw over haar jeugd heeft geworpen. Filmmakers Jan Louter en Rob van Olm maakten een documentaire over Watts. Elise vertelt het verhaal in de documentaire Smeulende Resten, die donderdagavond voor het eerst wordt uitgezonden door de regionale zender RTV Rijnmond.

Eric Watts

Watts is vol woede en verdriet dat dit haar en vooral haar vader is aangedaan. Boos is ze nog steeds. “Eigenlijk word je alleen maar bozer en bozer”. Zij neemt het de mensen kwalijk, die het hebben aangericht. Elise wil dat een dergelijke aantasting van de rechten van de mens nooit meer kan gebeuren. Zij vindt het belangrijk dat dit aan de kaak wordt gesteld. En zette vandaag een stap die ze al heel lang wilde zetten. De nu 25-jarige uit Schiedam heeft na 21 jaar een aanklacht ingediend. Haar advocaat Dirk Vermaat heeft nu twee dagvaardingen uitgestuurd; naar justitie en naar de jeugdinstelling waarin de Bolderkar is opgegaan. Daarin eist hij de verklaring van instanties dat ze fouten hebben gemaakt. Vermaat: “Het is verbijsterend dat noch justitie noch de Bolderkar excuses aan Watts hebben aangeboden.” De familie wil een schadevergoeding van enkele tienduizenden euro's. “Maar het is mij niet om het geld te doen”, zegt zij tegen RTV Rijnmond. Hoe hoog de schadeclaim uitvalt, weet hij nog niet, maar het gaat niet over tonnen. Vermaat zou het liefste zien dat het níet tot een rechtszaak komt, maar dat justitie toegeeft dat ze fout zat en de zaak schikt. De landsadvocaat geeft vandaag geen commentaar.

Dirk wil ook bij TriviumLindenhof een claim indienen. Een woordvoerder van TriviumLindenhof, de jeugdinstelling die juridisch aansprakelijk is, noemt de zaak ‘spannend’ en ‘bijzonder’: “Inhoudelijk kunnen wij nog niet reageren”. Wattss heeft dit nodig, zegt Vermaat, om een punt achter de zaak te kunnen zetten. Die verklaring dient ook als basis voor het vaststellen van een schadevergoeding. Elise: “De instelling heeft nooit erkend dat zij fouten hebben gemaakt en ik vind dat zij dat alsnog moet doen. Op die manier hoop ik het een plek in mijn leven te kunnen geven.”

De zaak krijgt veel aandacht in de pers.

Kinderbescherming?

Een bezorgde krantenlezer vraagt aan de tweede kamer en aan rechters familierecht naar aanleiding van deze zaak eindelijk eens wakker te worden. Ook nu nog worden kinderen bewust gemanipuleerd en vervreemd van hun eigen vaders. Eenvoudige politie agenten laten hun oren hangen naar een zogenaamde deskundige, die niet goed opgeleid is voor waarheidsvinding en kiezen daarmee voor de verkeerde kant. Leiding van justitie treedt daar onvoldoende tegen op, gaat juist met hen mee. Geachte rechters trappen er niet altijd in, maar zijn vaak te laat met hun oordeel. En hebben onvoldoende gezag over het lokale justitie apparaat in de wijk. Waardoor de ouders en hun kind(eren) niet tot hun recht komen en zelfs noodgedwongen asiel moeten zoeken in het buitenland. Op die manier wordt jarenlang kinder- en vader mishandeling gepleegd.

Moeten nog steeds vaders en kinderen vervreemd worden? Moeten we vrouwen die dat doen en de lokale justitie die hen achterna loopt blijven beschermen? Velen hebben kenmerken stoornissen die bij psychiatrie en ggz bekende zijn. Hoe lang houden die hulpverleners hun mond dicht over diegenen die zaken belazeren? Onterechte zwartmakerij en tegenwoordig zelfs anonieme verdachtmakingen worden op papier geschreven en er zijn valse verdraaiingen en aantijgingen in rapportages. Het aantal plaatsingen in pleegoudergezinnen is de afgelopen 10 jaar verdubbeld. Het gaat nu om 22.000 uithuisplaatsingen per jaar. De hulpverleners die dat doen, wensen niks anders te melden aan rechters familierecht. Het maakt de jeugdzorg schreeuwend duur. Over enkele jaren komen daar nog de claims van de getroffen gezinnen bovenop. En dat geachte heer Rouvoet heet dan uw kinderbescherming??

Reactie

Van: eric watts
Datum: 9 dec 2009 23:51

dit is mooi neer gezet en hoop dat het mensen aan het denken maakt en dat er veranderingen komen in de raad van kinderbescherming en dat ze nou eens gaan nadenken en dat ze anders the werk gaan.

Reactie

Van: Frank Korver, Spijkenisse
Datum: 21 juni 2008

Mensen die onterecht verdacht worden hebben allen iets gemeen: ze praten met de politie. Sommigen leggen zelfs, onder grote druk door de politie, valse bekentenissen af, anderen blijven in hun onschuld volharden, maar ze maken allemaal de fout om met de politie te praten. In de onderstaande uiterst interessante, nuttige en hilarische lezing legt professor James Duane uit waarom het nooit een goed idee is om met de politie te praten. Het is altijd beter je op je zwijgrecht te beroepen:

 

De belangrijkste redenen die professor Duane geeft, zijn:

1. Het kan je nooit helpen
2. Het zal alleen maar tegen je gebruikt worden, nooit in je voordeel
3. Het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan blijkt onder andere uit De Verklaring Van De Verdachte (Wetboek van strafvordering 339 lid 2)

Labels: Economie, Regelgeving

Wet zorgvuldige scheiding is slechts enkele treden omhoog

De nieuwe wet, bedoeld om het ouderschap na scheiding voort te zetten, is nu van kracht. De katholieke radio omroep geeft Ed Spruijt gelegenheid te doemdenken over gescheiden ouders en hun kinderen. Gelukkig was Wouter Hanhart bereid een transcript te maken van de uitzending, zodat de uitlatingen van Spruijt nu van deskundig commentaar worden voorzien. Laten we reëel zijn, de nieuwe wet bevat slechts enkele van de gewenste verbeteringen. Het gaat er om, te bouwen aan verdere versterking van de positie van gescheiden ouders en hun kinderen en om vooruit te komen.

Eerder was Wouter Hanhart bestuurder bij de stichting Scheiden en Blijvend Ouderschap, het platform Laat Ouders ouder Blijven, het platform SCJF (commissie familierecht) en bij SOS-Papa. Verder doet hij counseling bij ouderschaps kwesties.

Interviewer: Sinds gisteren is er een nieuwe wet van kracht die na een scheiding de omgang met kinderen regelt, maar in de nieuwe wet is met de positie van het kind onvoldoende rekening gehouden, en als dat zo blijft werkt de wet contraproductief voor het welzijn van kinderen van gescheiden ouders. Zo waarschuwt Ed Spruijt, auteur van het boek: Scheidingskinderen.

Bert Kerkhof: De nieuwe wet zorgt er voor dat ouders na een scheiding kunnen blijven zorgen voor hun kinderen, zoals ze ook voor de scheiding al deden. Als het gezin vóór de scheiding ook al in twee woningen woonde, hoeft veelal niet verhuisd te worden. In veel gevallen woont een gezin vóor de scheiding in éen woning en na de scheiding in twee woningen.

Interviewer: Goedemorgen. Wat is eigenlijk precies het probleem?

Ed Spruijt: Het probleem is dat kinderen hebben het meest last van de scheiding, meer gemiddeld dan vaders en moeder en dat er aan de positie van kinderen zoveel mogelijk aandacht moet worden besteed. De nieuwe wet omgangsrecht bij scheiding heeft enerzijds de verplichting van een ouderschapsplan, dat is op zich een goede ontwikkeling, maar dat zal niet gaan werken als er niet veel ondersteunende maatregelen komen.

Bert Kerkhof: Pardon, de wet heet Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding. Van belang is dat de afspraken worden nagekomen. Ter ondersteuning dienen er sancties te zijn bij het niet naleven van de afspraken.

Ed Spruijt: We hebben gezien dat sinds de wet op gezamenlijk gezag in 1998 in werking is getreden dat op zich een goede ontwikkeling is, maar dat de ouders dat niet zonder meer kunnen. Ouders moeten veel meer geholpen worden omdat ouders heel veel bezig zijn met hun eigen scheiding, de emotionele problemen. En hun handen vol hebben aan die problematiek en te weinig aandacht hebben, kunnen hebben voor de onmacht van hun kinderen.

Bert Kerkhof: Sinds het in werking treden van de wet op het gezamenlijke gezag in 1998 is het aantal co-ouderschappen verdrievoudigd. Dat is een goede ontwikkeling. Soms kan psychologische hulp voor een vader of moeder helpen. Kinderen kunnen zich vaak gemakkelijk aanpassen. Soms moeten ze naar een nieuwe school en dat is niet gemakkelijk. Het belangrijkste is dat ze geen van hun beide ouders verliezen en toegang houden tot hen beiden. Dat was in het verleden vaak een rechtskundig probleem, dat echter wél oplosbaar is. Dat bewijzen meer en meer gescheiden ouders door in een co-ouderschap te leven.

Ed Spruijt: Als de wet blijft zoals die nu is en niet wordt ondersteund door aanvullende voorzieningen en hulp aan de ouders dan zullen de conflicten tussen de ouders alleen maar toenemen en daardoor zal de situatie voor de kinderen en helaas ook voor vaders en moeders verder verslechteren.

Bert Kerkhof: In de nieuwe wet ligt geen oorzaak voor het toenemen van conflicten tussen de ouders. Dat is uit de lucht gegrepen.

Ed Spruijt: Kort gezegd: een aantal ouders, gelukkig niet allemaal, staan elkaar naar het leven en daar hebben de kinderen last van. En grote groep ouders die er helaas niet uit kunnen komen zal inderdaad doorgaan met conflicten maken met procederen, de ruzies op laten lopen en dat is erg nadelig voor de kinderen. Want als een ding uit onderzoek wel blijkt, dan is de slechtste factor voor kinderen met tip op nummer een, ruzie tussen de ouders, chronische ruzie tussen de ouders en dat moet op de eerste plaats verminderen.

Bert Kerkhof: Dat ouders elkaar naar het leven zouden staan is geen goede samenvatting van het voorafgaande. Er is geen reden om door te gaan met conflicten maken en het laten oplopen van ruzies. Na het afspreken van een ouderschapsplan dat beide ouders ziet staan, kunnen chronische ruzies stoppen. Dan is het voor de kinderen niet nadelig en hebben ze er geen last van.

Interviewer: Ontwikkelingspsychologen hebben mij altijd verteld: wat je ook doet ga niet scheiden, want hoe slecht de situatie ook is: het verlies van je veilige omgeving thuis, van beide rolpatronen, de mannelijke voor de vader en de vrouwelijke voor de moeder, dat is voor de ontwikkeling van zo’n kind desastreus.

Ed Spruijt: de wet kan natuurlijk niet de scheiding verbieden. Dat zou de wet misschien wel willen, althans sommige mensen die de wet maken, maar dat zal in onze samenleving niet meer lukken. We hebben nou eenmaal te maken met scheiding. Dat is inderdaad als je het aan kinderen vraagt niet de beste oplossing. Als je het aan kinderen vraagt dan zeggen zij: mijn ouders kunnen maar beter niet scheiden. En voor kinderen hoeven ouders helemaal niet zo super gelukkig te zijn. Als ze maar redelijk tevreden zijn is dat voor kinderen goed. Maar goed, ouders spelen ook een rol en zij mogen ook beslissen wat zij met hun leven aan willen, en in deze tijd is het nou eenmaal zo dat een groot gedeelte van de ouders wil scheiden. En dan is de volgende stap: hoe doe je dat zo goed mogelijk? Hoe hou je zoveel mogelijk het belang van het kind en de toekomst van het kind in het oog.

Bert Kerkhof: Precies, dat werd in het verleden vaak vergeten. Vaak stonden omstanders klaar om scheidende ouders en hun kinderen te besmeuren met pek en veren en werden hen verwensingen nageroepen die niet veel goeds voorspelden. Beide ouders werden gestraft door hen het gezamenlijke ouderschap te ontnemen, alleen omdat de ouders geen sex meer met elkaar wilden beleven. Die tijden zijn voorgoed voorbij

Ed Spruijt: Want uit onderzoek blijkt maar steeds weer dat kinderen behoorlijk wat negatieve gevolgen, gemiddeld, niet allemaal, gemiddeld ondervinden van scheiding, zowel op korte termijn, de ontwikkeling van meer problemen, meer depressiviteit of agressief gedrag, of riskante gewoonten.

Bert Kerkhof: Genetisch hebben gescheiden kinderen dezelfde mogelijkheden als vóor de scheiding. Van belang is hoe de omgeving en instanties reageren op gescheiden ouders en de kinderen. Als de omgevingsfactoren dezelfde blijven als vóor de scheiding, hoeven geen problemen te ontstaan.

Ed Spruijt: Maar eigenlijk ook, en dat is nog erger, op langere termijn: ze scheiden zelf 2 of 3x zo vaak, ze maken meer gebruik van medische voorzieningen in het volwassen leven, ze bereiken een minder hoog opleidingsniveau, en daardoor ook een minder hoog beroepsniveau, zodat die scheiding van die ouders, gemiddeld genomen een rol blijft spelen. En dat is erg nadelig voor kinderen natuurlijk.

Bert Kerkhof: Onderzoeksresultaten uit het grauwe verleden geven niet de resultaten van de toekomst. Discriminatie door traditionele opvattingen over huwelijkse moraal en verkeerde verwachtingen van gescheiden kinderen kunnen nog een rol spelen. Veel moet bijgesteld worden en dat gaat bij sommige bevolkingsgroepen langzamer dan bij anderen. Inderdaad is dat nadelig en we moeten daarom het uit elkaar gaan van ouders in het juiste perspectief leren zien ten behoeve van de kinderen.

Interviewer: en dan is er nu die nieuwe wet die ervoor moet zorgen dat vaders en moeders gelijkelijk of in ieder geval een evenredig aandeel in de opvoeding van het kind voor hun rekening moeten nemen, en u zegt net, als we daar geen ondersteunende, geen extra ondersteunende maatregelen bij maken, dan heeft die wet geen kans van slagen.

Ed Spruijt: Precies. Er zijn globaal twee dingen in die wet, natuurlijk nog meer, maar dat maakt het even heel ingewikkeld, maar de hoofdzaak van de wet is het eigenlijk verplichte ouderschapsplan, en meer het accent op gelijkwaardigheid, recht en plicht tot omgang van beide ouders na de scheiding. Als aanvullende maatregelen moet je in elk geval moet je regelen dat het overal mogelijk is dat ouders moeten kunnen leren of hulp kunnen krijgen bij het maken van het ouderschapsplan. Gelukkig is er in die regeringsstukken aandacht voor die centra voor jeugd en gezin. Die worden overal in elke plaats en elke wijk opgericht. Daar zou heel nadrukkelijk meer aandacht worden besteed aan hulp voor ouders om dat ouderschapsplan te maken. En, dat is ook een belangrijk punt, dat accent op die gelijkwaardigheid van de vader en de moeder na de scheiding, dat is wel een mooi theoretisch uitgangspunt, maar dat moet je natuurlijk concreet maken. En enerzijds willen natuurlijk vaders, terecht en begrijpelijk omgang met hun, kinderen, en wel evenveel tijd als de moeder en daarover gaan ze vechten en procederen. Nou, het belangrijkste is dat die ouders hun ruzie leren beheersen, dat is essentieel voor kinderen.

Interviewer: moeten ze dan met zijn allen naar de psycholoog?

Nou, ze moeten eerst proberen er samen uit te komen, dan moeten ze in mijn visie als ze er niet uitkomen (als ze er samen uitkomen is het natuurlijk prima, als ze samen een plan voorleggen aan de rechter: uitstekend.)

Interviewer: Maar er zijn ook echtscheidingen die tot stand komen met vliegend servies en slaande deuren…

Ed Spruijt: Natuurlijk, dus, je moet naar de rechter als je wilt scheiden en de rechter kan een oordeel vellen, ofwel, als hij of zij denkt dat de positie van de kinderen in het gedrag komt een advies van de Raad voor de Kinderbescherming vragen, of hij kan, en dat zal, end at zou veel meer moeten vind ik, de twistende partijen naar een conflictbeheerser sturen. Een deskundige die verstand heeft van conflicten oplossen, want dan blijkt uit onderzoek elke keer weer, dat dat wel degelijk kan helpen. Natuurlijk niet elke scheiding wordt daardoor ideaal, maar mensen kunnen dan beter in staat worden gesteld om afspraken te maken over de kinderen, end at is belangrijk want, hoe je het ook wend of keert, want als ouders het samen eens zijn over de scheiding, wat ze ook afspreken voor de kinderen, dan zijn kinderen daar tevreden over.

Interviewer: dus u zegt eigenlijk, resumerend: beter niet scheiden, want kinderen zitten daar niet op te wachten, maar als je het al doet, zorg dan dat dat met zo min mogelijk ruzie gepaard gaat, zodat die kinderen een beetje rustig kunnen opgroeien.

Ed Spruijt: Dat en, ondersteun natuurlijk ook de kinderen, want voor de kinderen is betrekkelijk weinig aandacht nog, als je terugkijkt, bijvoorbeeld er ontstaan overal in het land die programma’s die kinderen kunnen helpen om de echtscheiding van hun ouders te verwerken. Die zijn nog maar in ene vrij beperkt aantal plaatsen in het land beschikbaar, hoewel de programma’s liggen klaar, die kunnen overal worden ingevoerd, laagdrempelig, op scholen. De overheid zou er veel meer aan moeten doen om dat te stimuleren, want dat zou kinderen echt helpen.

Interviewer: en anders is deze wet niet goed uitgevoerd.

Ed Spruijt: niet goed genoeg in ieder geval, want anders krijgen we over tien jaar weer dezelfde cijfers als over de wet van 1998, een mooie poging, maar helaas, de situatie is er niet beter op geworden.

L.Koppenol, 2 maart 2009

Al jarenlang werden omgangsfrustrerende moeders meest niet aangepakt, en eindelijk zijn dan nu twee moeders veroordeeld inzake onttrekken aan het gezag. Hebben een -werkstraf gekregen- En dat terwijl deskundigen en ook overheid en rechters weten van het feit dat deze vervreemding van vaders gepleegd door meest moeders een misdrijf oplevert te weten letterlijke psychische kindermishandeling c.q. erger.

Overigens voorziet deze wet NIET in alle ongeregistreerde partnerschappen met kind of kinderen in scheiding. Dat is NIET goed en in dat geval heeft de heer Spruijt gelijk. Vermits de rechters daar rekening mee (wensen te) houden tenminste. NU is het zo dat moeders klakkeloos en zonder enige reden in realiteit de juridische erkenning door vaders kunnen weigeren. Waardoor zelfs bij geboorte al of daarvoor bedrog aangetoond wen wel doorgang kon en kan vinden. Vele kinderen werden zo de afstamming onterecht afgenomen (streepje als vader nota bene) en dat is ook een misdrijf in strafrecht waaraan NIETS werd gedaan.

Geachte Tweede Kamer. Verduistering van staat werd zelden of nooit bestraft. En de moeders die dat pleegden dat strafbare feit ook niet. Een meldplicht inzake kindermishandeling was er niet voor hulpverlening ggz ook niet zelfs waardoor in zaken met borderline moeders (meest moeders) niets werd ondernomen door rechters ook inzake familierecht, want kenmerkend is dat deze mensen hun eigen partner bedriegen, beliegen, verhalen verdraaien, en zelfs valse verklaringen gingen gewoonweg door. Bij politie die terugverwees naar de Riagg bijvoorbeeld waar dan deze vrouwen in -behandeling- zitten of zaten. Hoe vreselijk de gevolgen van deze verzwijging van handelen en wandelen van deze dames zijn kan men dagelijks constateren in de vorm van letterlijke vervreemding zoals gezegd (pas syndroom en stoornissen) bij kinderen en vele vaders konden naar hun kind gaan zoeken. ONDANKS dat de raad kinderbescherming wist en weet van deze goed bestudeerde materie door Gardner in eerste instantie.

Dat is al een schande op zich en een afgang voor de kinderrechten in dit land. Hoog tijd dat die overheid en familierecht al die zaken doorlicht en aanpakt. In belang van het kind met recht op beide eigen ouders getrouwd of niet doet niet ter zake.

Drs. Peter Tromp (pedagoog, Vaderkenniscentrum), 4 maart 2009

De heer Spruijt verwoord hier weer vooral de belangen van de Raad voor de Kinderbescherming waaraan hij in al zijn activiteiten zo nauw verbonden blijkt.

De kinderbescherming heeft als adviseur van de scheidingsrechter haar boterhammen de afgelopen decennia vooral verdiend met het schrijven van tienduizenden rapportjes van bedenkelijk kwalitatief gehalte over de omgang met, het verblijf van en de zorg voor de kinderen. De Kinderbescherming heeft in deze civiele adviestaak aan de scheidingsrechter echter geen enkele bijdrage weten te leveren aan de wenselijkheid om na de scheiding beide ouders betrokken te houden in het leven van de kinderen.

Het is juist de Raad geweest die de afgelopen decennia door haar willekeurige keuzes en optreden de conflicten tussen scheidende ouders enorm heeft aangewakkerd en versterkt, bijvoorbeeld door een van de beide ouders, meestal de vader, op willekeurige gronden buitenspel te zetten en helemaal niets te doen aan het oplossen van gerezen verschillen tussen de ouders.

De raad vreest nu kennelijk om in de nieuwe scheidingswet loon naar eigen werken te krijgen en in het scheidingsrecht gemarginaliseerd te geraken.

In plaats van het vragen van een van de spreekwoordelijk discriminerende adviesrapportjes van de kinderbescherming, zal de scheidingsrechter in verband met:

• het nu in de nieuwe wet ingevoerde uitgangspunt van gelijkwaardig ouderschap na scheiding,
• de nu ingevoerde verplichting voor de beide ouders om de band van de kinderen met de andere ouder te bevorderen, en
• de nu ingevoerde verplichting tot het opstellen van een ouderschapsplan tussen de beide scheidende ouders,

immers de voorkeur geven aan het sturen van de ouders naar een bemiddelaar of mediator voor het opstellen van een gezamenlijk ouderschapsplan indien zij in eerste aanleg niet samen tot het nu vereiste ouderschapsplan met afspraken over de onderlinge verdeling van zorgtaken na de scheiding kunnen komen.

De raad die de afgelopen decennia met haar adviserende rapportages juist medeveroorzaker is geweest van de vele conflicten over de scheiding, werpt zich daarom nu uit angst voor omzetverlies bij monde van woordvoerder Spruijt ineens op als de grote conflictbeheerser die onmisbaar zou zijn.

Deze oproep van Spruijt namens de Raad is echter op zijn minst uiterst ongeloofwaardig.

Het opnieuw betrekken van de Raad voor de Kinderbescherming bij de op te stellen ouderschapsplannen, draagt immers bijna de garantie in zich dat geschillen tussen de ouders over de kinderen niet opgelost, maar juist uitvergroot en verder aangewakkerd zullen worden. De geschiedenis van de afgelopen bemoeienis van de Raad heeft dat ondubbelzinnig bewezen.

De Raad voor de Kinderbescherming en de aan haar gelieerde lokale Centra voor Jeugd en Gezin kunnen in nieuwe activiteiten bij scheidingen rond het op te stellen ouderschapsplan tussen de scheidende ouders daarom vooral gemist worden als kiespijn.

Marleen Valkenburg, 9 maart 2009

Ik ben van mening dat deze wet zeker een doorbraak is voor het bestendigen van de omgang. Kinderen die al langer hun ouder moeten missen en al zover beinvloed zijn, zoals wij hebben met mijn man zijn dochter. Daar ben ik bang voor dat het te traumatisch zou zijn voor het kind. Maar het moet gewoon duidelijk zijn en worden dat het fout is een kind bij een liefhebbende ouder weg te houden. Dus goede afspraken en ze naleven en anders consequenties voor de frustrerende ouder. Dat is toch ook duidelijk voor een kind. Je kan ze willen beschermen voor alles, maar op later termijn zijn de gevolgen heel vaak niet te overzien. Ik ben het er zeker mee eens dat de overheid een belangrijk punt laat liggen, en dat is informatie. Informatie in openbare ruimtes, scholen, bibliotheken enzovoort. Het moet zeg maar maatschappelijk niet meer geaccepteerd worden dat oudervervreemding voorkomt!!

Originele uitzending van KRO Goedemorgen Nederland Radio, 2 maart 2009

Labels: Regelgeving

Affectieschaden aanpakken

Naar aanleiding van plenair tweedekamer debat in Nederland kunnen in het kader van slachtofferhulp de formulieren voor uithuisplaatsen dader en tegengaan huiselijk geweld tot het preventiebeleid gaan behoren. Maak daarentegen winkellokaties een verdiend punt van werken. Bij elkaar vermindert dit herhaald slachtofferschap.

De aangiftebereidheid van zedendelicten zoals het onttrekken aan ouderlijke verantwoordelijkheid kan beter. Nu Leeuwarden besloten heeft tot een taakstraf voor een omgangsweigerende moeder, gaat dit rollen. Enerzijds is verbetering nodig van de positie van de slachtoffers, gescheiden vaders leven gemiddeld 10 jaar korter. Anderzijds lijden familieleden van de slachtoffers een hoger risico: Kinderen lopen ontwikkelingsschaden op waardoor de maatschappij per persoon vele tienduizenden euro's per jaar inkomsten derft. De overheid betaalt dit, maar dient bovendien familieleden nabestaanden uit te keren. Kortom, de minister van financiën is dúbbel de klos.

Affectieschade van gescheiden vaders is aan de orde, wanneer zij wekelijks een chock oplopen bij weigering van contact met kinderen in het kader van omgangsregeling maandenlang doorzeurend als een kiespijn. Tel daarbij op de economische schade voor europese topminister Maria van der Hoeven. Niet voor niets moet Kind in de knel financieel concurreren met het europese ruimtevaartprogramma ter waarde van bijna 10 miljard euro.

Nodigt u minister Hirsch Ballin eens uit onze pagina's in de favorieten op te nemen. Digitaal buurten te moeilijk? Nodig onze mobili uit voor een vrijblijvend eerste gesprek in Den Haag. Ons geluid klinkt vanuit alle lagen van de samenleving. De feiten en beleidslijnen zijn getoetst op duurzaamheid in een periode van meer dan 40 jaar. De kredietcrisis verdient aandacht ook van de minister van justitie. Some leader are celebrated, but more often man and women are obscured in labor that carries us up the long, rugged path towards prosperity and freedom.

Affectieschaden voorkomen met minister van justitie Ernst Hirsch Ballin…

Labels: Geld, Regelgeving

Bij geboorte vader verplicht registreren

Bij echtscheidingen staat de vader in Nederland heel erg zwak. Mariele Mijnlieff en Irene Zwaan zijn adviseur bij emancipatie-adviesbureau Enova. Zij hebben een plan om die situatie te verbeteren. Veel gescheiden vaders verkeren in een marginale positie als opvoeder en voelen zich machteloos, zo blijkt uit onderzoek door Enova emancipatie-adviesbureau Drenthe en de Rijksuniversiteit Groningen. Vaders die graag hun verantwoordelijkheid willen nemen, zijn kansloos. De echtscheidingspraktijk in Nederland is een moederspraktijk, alle wetgeving gericht op gelijkwaardig ouderschap ten spijt.

Na een scheiding woont ongeveer 10 procent van de kinderen bij de vader. Een groeiende groep van ongeveer 15 procent leeft onder co-ouderschap. De rest van de kinderen gaat bij de moeder wonen of in een pleeggezin. Voor het onderzoek werden gescheiden vaders uit het Noorden van het land uitgenodigd. Het blijkt dat veel vaders ontevreden zijn met de uitkomsten van de scheiding. Veel vaders denken dat hun ouderschap na scheiding onomstreden is en komen van een koude kermis thuis als de partner relatie stuk loopt. Regelmatig valt de bereidheid van de moeder tegen, om in te stemmen met gelijkwaardig ouderschap voor de kinderen. Bij het streven naar een goed ouderschapsplan starten vaders met schaduwen van rechtspraktijken uit het verleden. Vaders zonder huwelijkspapieren kampen bovendien met ongelijke behandeling vanwege een burgerlijk wetboek dat op een gatenkaas lijkt. Kortom voor gehuwden schijnt het zonnetje nog niet helder in de juridische mist en voor ongehuwden is bovendien de wetgeving discriminatoir.

Een korte schets van de gemiddelde vader die meedeed aan het onderzoek: Hij voelt zich machteloos, afhankelijk van de moeder in zijn rol als opvoeder. Overleg en afspraken gaan met soepel. Hij vindt dat hij te weinig tijd met zijn kinderen doorbrengt, waardoor hij ongewild in de positie van pret-vader belandt. Hij mijdt ruzies en discussies met zijn ex, uit angst het broze proces waaraan de omgangsregeling vaak onderhevig is, te verstoren. Nog maar kort geleden kraaide geen haan als moeder de afgesproken regeling met nakomt.

Vanaf 1998 krijgen de meeste ouders na scheiding van rechtswege gelijk gezag. Voor Nederland geldt dat niet-getrouwde moeders alsmede moeders met een partner contract, na de verwekking nogmaals toestemming moeten geven voor de erkenning van het vaderschap. Daarmee vestigt een niet-getrouwde vader nog niet zijn vaderlijk gezag. Wel wordt hij daarmee onderhoudsplichtig. Recent is de wet Voortgezet ouderschap na een scheiding aangenomen. Hiermee worden scheidende ouders verplicht een ouderschapsplan op te stellen. Bovendien houdt de wet een belofte in van gelijkwaardig ouderschap voor alle gescheiden ouders.

Ruim de helft van de kinderen in Nederland wordt in een relatie geboren die niet juridisch is vastgelegd. We moeten voorkomen dat de ene ouder voor de andere beslist dat hij geen goede ouder is, vindt ook CDA-Kamerlid Marleen de Pater. Zij pleit daarom voor verplichte registratie van deze vaders. Zo krijgen beide ouders het ouderlijk gezag, net als in een formele relatie.

De negatieve gevolgen van scheiding voor kinderen zijn beperkt als ouders normaal communiceren en tot afspraken kunnen komen. De huidige praktijk stimuleert dit echter met. Moeders zijn te vaak in de verleiding misbruik van hun sterke positie te maken. De familie rechtspraktijk sticht geen vrede, maar wakkert ongelijkwaardigheid en conflict aan.

Er wordt vaak ingezet op bemiddeling (mediation). Dit werkt echter alleen als beide ouders bereid zijn hun vooruitzichten bij te stellen. 90 procent van de ouders blijkt met sociale, financiële en/of juridische druk tot overeenstemming en afspraken te kunnen komen. Veel gescheiden ouders belanden zo toch weer bij de rechter voor gezag en omgang. Daar worden de kinderen doorgaans aan de moeder toegedacht en geprezen en krijgt de vader een beperkte omgangsregeling. Procederen is voor vaders vaak té kostbaar en toch worden hiermee soms successen geboekt.

In Nederland galmt de mantra in het belang van het kind in huiskamers, op advocatenkantoren, bij hulpverleningsinstellingen, in rechtszalen. Opvallend is echter dat het perspectief van het kind zelf en van de vader geheel buiten beschouwing blijft. Het is een heilig huisje dat moeders het beste alleen voor hun kinderen kunnen zorgen na een scheiding, vooral als er geharrewar is tussen de ouders. Maar is het echt in het belang van het kind als moeder de enige gezaghebbende opvoeder is? Is het in het belang van het kind als de vader wordt gemarginaliseerd, en in dat ene weekend per twee weken op zijn tenen moet kruipen om met wat roddel, bemoeizucht en voorwaarden het kleine beetje vaderschap te verliezen dat hij nog heeft?

De nieuwe wet Voortgezet ouderschap na een scheiding is een nobele poging de scheidingspraktijk in Nederland te verbeteren. Het is echter de vraag of hiermee daadwerkelijk veranderingen worden bereikt in de praktijk. Er zullen maatregelen moeten komen om de handhaving van afspraken effectief te beschermen. Het voorstel van Marleen de Pater om het vaderschap al bij de geboorte vast te leggen, zou overgenomen moeten worden. Dan is ook voor kinderen die buiten een juridisch vastgelegde relatie geboren worden het recht op hun vader geborgd.

Nederland zou een voorbeeld kunnen nemen aan België, waar zij die er samen niet uitkomen per definitie de helft van de zorg voor hun rekening moeten nemen. Zo hebben ook moeders iets te verliezen en wordt de gelijkwaardigheid tussen man en vrouw ook in de praktijk bereikt.

Dit artikel wordt vervolgd…

Labels: Regelgeving

Fiscaal co-ouderschap in de Benelux

Steeds meer uit de echt gescheiden ouders kiezen ervoor om hun kinderen op te voeden in co-ouderschap. Volgens SP.A-senator Guy Swennen is de wetgeving echter nog niet genoeg aangepast aan de veranderende samenleving.

De tijd dat kinderen na een scheiding automatisch aan de moeder werden toegewezen, ligt ver achter ons. Vandaag kiezen scheidende koppels vaak voor co-ouderschap. Bij zo'n regeling verblijven de kinderen de helft van de tijd bij de ene ouder en de andere helft bij de andere ouder. Afwisselend een week bij mama en een week bij papa is voor veel kinderen daardoor heel gewoon geworden. Daarnaast komt het klassieke co-ouderschap voor, waar de kinderen door de week bij mama zijn en in het weekend bij papa. Onze wetgeving, die nog vaak uitgaat van een traditionele gezinssituatie, past zich mondjesmaat aan dit nieuwe fenomeen aan.

In 1995 kwam er voor het eerst een wet op co-ouderschap, onder impuls van huidig SP.A-senator Guy Swennen, en in 2006 kwam er een tweede. Sinds de belastingaangifte van dit jaar is ook de fiscus vriendelijker voor co-ouders.

Een belangrijke vraag voor hen is immers welke ouder de kinderen fiscaal ten laste neemt. Belangrijk, aangezien het deel van het inkomen dat belastingvrij is, wordt verhoogd per kind ten laste. In geval van co-ouderschap kunnen de kinderen nu voor de helft fiscaal ten laste worden genomen door de moeder en voor de andere helft door de vader, zodat die allebei voor een stuk genieten van het extra belastingvrije inkomen. In België geldt dit momenteel enkel zolang de ouders als alleenstaande belast zijn, en vervalt dus wanneer ze gaan samenwonen of hertrouwen. In Nederland blijven het kindgebonden budget en de kinderbijslag doorgaan, en vervalt na samenwonen of hertrouwen slechts de aanvullende alleenstaande ouder korting.

Guy Swennen en Wouter Bos

Beide ouders moeten bovendien akkoord gaan met het fiscaal delen van de ten laste zijnde kinderen, in een geregistreerde of een door een rechter gehomologeerde overeenkomst. Die is wel eenmalig en wordt daarna automatisch toegepast. Is er geen overeenkomst, dan zijn de kinderen in principe ten laste bij de ouder bij wie ze gedomicilieerd zijn op één januari van het aanslagjaar.

Belangrijk om te weten is bovendien dat zowel in België als in Nederland het fiscale co-ouderschap nooit wordt toegepast als een van de ouders de onderhoudsuitkeringen, die hij of zij betaald heeft voor de kinderen, fiscaal aftrekt.

Volgens senator Guy Swennen is er nog heel wat werk aan de winkel om de gevolgen van het co-ouderschap wettelijk te regelen. Hij diende daarom opnieuw een wetsvoorstel in, dat afgelopen woensdag werd besproken en ingeleid. Swennen constateert daarin onder meer dat er nog geen enkel document bestaat om je co-ouderschap mee te bewijzen. 'Heel veel diensten bieden korting aan als je kinderen op je domicilie hebt', aldus Swennen. 'Maar om aan te tonen dat je als co-ouder voor je kinderen zorgt, is er geen document. Die mensen moeten dan langsgaan bij de burgerlijke stand voor een uittreksel uit de huwelijksakte of bij de notaris voor het ouderschapsplan.

Een papiermolen die nergens voor nodig is, en eenvoudig verholpen kan worden door een co-ouderschapspasje van de gemeente. Swennen ziet ook een oplossing in het Franse model, waar kinderen dubbel gedomicilieerd worden, bij elke ouder waar ze afwisselend wonen.

Thomas Verbeke en Bert Kerkhof

Labels: Geld, Regelgeving