Privacy, financiering van rechtshulp en waarheidsvinding zijn nodig om jeugdzorg te verbeteren. Dat speelt ook bij Co-ouderschap, een samenlevingsvorm waarbij beide ouders tijd nemen om naast werk voor hun kroost te zorgen.
Vele ouders wonen zelfstandig samen onder éen dak en regelmatig komt ook het gescheiden wonen voor in verband met werk of relatie. Te vaak hebben draagkrachtige en moderne ouders te maken met traditionele en/of religieuze spanningen in de omgeving. Vanwege hun leefwijze kunnen schendingen van rechten het bestaan bedreigen en levens naar beneden halen, zelfs kunnen ouders te maken krijgen met jeugdzorg die
zonder deugdelijke rede
hun kinderschare onder toezicht stelt en/of uit huis plaatst. Preventie door bewaren en bewaken van moderne samenlevingsvormen is cruciaal voor voorspoed en geluk van ouders en kinderen. Hier voor nodig zijn:
- Respect voor privacy van Co-ouderschap
- Advocatuur met kwaliteit en
- Bewijs van feiten
Inbreuken op ouderschap zijn in sommige regio's aan de orde van de dag. Het verkrijgen en interpreteren van feitelijk bewijs is een klus die ook voor de rechterlijke macht tijd kost. Het wegen van waarheden is een taak van rechters, echter noodgedwongen dienen zij een deel van het werk te delegeren aan minstens een advocaat die daadwerkelijk voor burgerrechten opkomt, hieraan is dringende behoefte.
Overal bij instanties en bedrijven kunnen jeugdzorg en raad kinderbescherming informatie opvragen en bovendien ontvangen zij die soms. Welzijnswerk in oude dorpskernen brengt te veel over tafel. Ouders hebben minder inzage in beschermde dossiers en dan dreigt éenrichtingverkeer, dat is niet eerlijk. Bij persoonsverwisseling en/of achterklap over een ouder moeten béide ouders hun kind terugkrijgen en informatie mag geen eigen leven leiden. Ook al zijn sommige vaders arm, de advocatuur dient ook hún verhaal te horen en aangedragen feiten in te passen in de regionale regelgeving. De
belgische regelgeving voor Co-ouderschap
is daarbij voorbeeld, kwaliteit van pro deo volente advocaten is niet toereikend.
Gratis rechtshulp van de overheid voor vaders ten behoeve van hun kinderen verdient daarom discussie.
Bert Kerkhof, CEO Kindindeknel
Petitie Privacy, Rechtshulp en Waarheidsvinding - - - - - -
Collecte van informatie door jeugdzorg, kinderbescherming en welzijnswerk is voor deze clubs belangrijk genoeg om hen te motiveren machtiging voor opvragen gegevens bij ouders aan te vragen. Integriteit van ouderschap vereist bovendien overeenstemming met de vader, teken de
Petitie.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Petitie
Zie verder…
- Waar mogelijk willen wij kinderen besparen voor
de glijbaan ondertoezichtstelling -> uithuisplaatsing -> plaatsing in
‘jeugdzorg gesloten setting’ (= gevangenis). Ouders kunnen hun
kinderen behouden, daarom:
Bezwaren tegen ondertoezichtstelling.
- Ten behoeve van de discussie zingt het
CGM koor
het lied Love and marriage, you can't have one without the other:
- - - - Bericht - - - -
Beste lezer,
Uit diverse onderzoeken is gebleken dat vele ouders en hulpverleners zich storen aan het feit dat in het familierecht niet aan waarheidsvinding word gedaan. Dit maakt het voor ouders en hulpverleners haast onmogelijk om ouders en kinderen te helpen. Vanuit de Tweede kamer komen er steeds meer stemmen die inzien dat waarheidsvinding belangrijk is. Toch deze petitie om de druk wat te verhogen.
Daarnaast is het zo dat in Nederland een ieder die met de rechtbank te maken krijgt recht heeft op hulp van een advocaat, echter, kinderen die onder OTS gesteld worden of met een uithuisplaatsing te maken krijgen, krijgen geen advocaat, niet anders dan de advocaat van hun ouders zodat het belang van de ouders het belang van het kind word. Daarom wil ik graag dat elk kind vanuit de overheid een eigen advocaat krijgt, pro deo, want heel veel ouders krijgen al financiële problemen doordat zij hun eigen advocaat moeten betalen, laat staan als zij ook nog eens de rekening krijgen voor een advocaat voor hun eigen kind.
En dan is er nog het punt dat op het moment dat jeugdzorg of de raad van de kinderbescherming in een gezin betrokken raken, zij overal informatie kunnen opvragen en deze op eigen wijze kunnen interpreteren. Dit moet stoppen. Als zij informatie krijgen kunnen zij dit doen met een machtiging van de ouders of een machtiging van de rechter. Twee voorbeelden van dit belang:
- Jeugdzorg vraagt gegevens op over een gezin waarvan de vader
dezelfde naam draagt als een pedofiel. De politie kijkt vluchtig en constateert
dat het om de pedofiel gaat. Jeugdzorg haalt de kinderen weg omdat zij in
levensgevaar zouden zijn. Maar als later blijkt dat het om een
persoonsverwisseling gaat krijgen de ouders hun kind niet terug.
- Ouders en kind hebben een traumatische gebeurtenis meegemaakt en
gaan afzonderlijk van elkaar praten met een hulpverlener van Dimence. Jeugdzorg
gaat informatie opvragen bij Dimence en krijgt zo informatie van zowel ouders
als kind, informatie die in ondeskundige handen een heel eigen leven kan gaan
leiden.
Daarom alleen informatie met een gespecificeerde machtiging.
Bent u het met mij eens tekent u dan aub de petitie
Wijziging rechtsgang jeugdzorg
en stuur deze mail door.
Labels: Jeugdzorg
Er is een nieuw boek over de inmenging van de staat bij ouderschap: De jungle van de jeugdzorg. Het is geschreven door drs. Truus Barendse, secretaris van de vereniging Kind-Ouders-Grootouders (KOG). Het boek is een overlevingspakket voor ouders die te maken hebben met het handelen van bureau jeugdzorg en dergelijke instanties. Eerder schreef mevrouw Barendse
Jongleur over de schreef, een antwoord op een boekwerk van gezinsvoogden: ‘De gezinsvoogd als jongleur’.
U kunt het boek bestellen via
deze link.
Kindindeknel kan u dit boek van harte aanbevelen als een ‘must have’ voor ouders die in de valkuilen verstrikt dréigen te raken. Én voor de wanhópige ouders die in de valkuilen van de op hol geslagen overheids-machinerie verstrikt zijn.
Labels: Jeugdzorg
Zij is terug in nederland, dik tegen haar zin en die van haar vader. De affaire rond de veertienjarige zeilster verdeelt nederland en roept reacties op van internationale waarnemers. Nu hebben ook haar grootouders zware kritiek op bureau jeugdzorg, maar de magistraten die moeten beoordelen of Laura wordt geplaatst mogen blijven zitten.
Zij is na een uitspraak van rechtbank utrecht in een gat gevallen, ze had het gevoel dat iedereen tégen haar was, ze gelóofde gewoon niet dat ze zou mógen zeilen. Daarop reisde de tiener vorige week met een gitaar en een rugzak op eigen houtje naar zeilvrienden op Curaçao. Echter zij had niet een schriftelijke toestemming van haar vader bij zich en officieel moet je 16 jaar oud zijn voor reizen binnen het Schengen gebied. Daarom werd haar reis door autoriteiten onderbroken op sint maarten. Overigens had Laura voldoende geld op zak: € 3500.
Terug in Nederland
Gisteren rond het middaguur arriveerde ze onder begeleiding van een politieagent op schiphol, waar ze werd meegenomen voor verhoor dat volgens Fok ruim twee uur duurde. De nederlandse justitie wil immers uitklaren hoe zij er vorige week in slaagde alléen te vliegen en of ze daarbij hulp kreeg. Na het verhoor mocht Laura niet naar huis maar werd overgedragen aan bureau jeugdzorg.
Een kinderrechtbank in utrecht zou zich gistermiddag uitspreken over een eventuele uithuisplaatsing. Laura woont bij haar vader, die haar plannen voor een zeilreis steunt. De vader zou onvoldoende toezicht uitoefenen op zijn dochter en bureau jeugdzorg wil haar nu elders onderbrengen, bij haar moeder maar ook in een jeugdinstelling of bij een door de rechtbank aangesteld opvanggezin.
Volgens haar advocaat Peter de Lange dreigde jeugdzorg haar vorige week woensdag al bij haar vader weg te halen, toen ging voor haar het licht uit. Hij meent dat de verantwoordelijke utrechtse magistraten niet langer onbevooroordeeld zijn, nadat zij in oktober besloten tot ondertoezichtstelling in de zaak van de zeilster. Laura zit sinds die uitspraak in een neerwaartse spiraal, haar schoolprestaties werden slechter en ze spijbelde. Volgens haar raadsman werden haar problemen alleen maar negatief benaderd en voelde ze zich daardoor nog slechter. Het net sloot zich rond haar, aldus De Lange. Dat was voor de jonge zeilster reden te vluchten. Gisteren had het nederlandse gerecht echter geen oren naar de zes argumenten van de advocaat.

De voorzitter van de wrakingskamer wijst het verzoek af
Ook de moeder van Laura kwam gisteren met een mening: 'Zij moet gewoon weg bij die man', aldus de vrouw die zich eerder ook al tegen de solozeiltocht van haar dochter kantte. De affaire verdeelt nederland ondertussen steeds meer in twee kampen. Dat bleek toen de grootouders gisteren via een open brief in De Volkskrant hun bezorgdheid over hun kleindochter uiten en een alternatief aandragen:
Ónze kleindochter gaat ten ónder aan de jeugdzorg, schrijven de bezorgde opa en oma Dick en Riek Dekker. Zij is in een paar maanden tijd veranderd van een ondernémende en pósitieve tiener in een meisje dat een schild om zich heen heeft gebouwd en geen vertrouwen meer heeft in volwassenen. Volgens de grootouders is het Laura de voorbije weken duidelijk geworden dat ze een wórst wordt voorgehouden die zij nóoit te pakken zal kunnen krijgen. Men ontnéemt haar het uitzicht op haar wereldreis door compléet ónduidelijke voorwaarden te stellen.
De open brief lokte honderden reacties uit, waarbij sommigen de ouders en grootouders compleet onverantwoord gedrag verwijten. Anderen hekelen dan weer het feit dat de nederlandse autoriteiten blijkbaar per se élke droom kapot willen maken. Volgens een nederlands spreekwoord worden mensen die boven het maaiveld uitkomen met argusogen bekeken en gevolgd.
Wijkbewoners zonder zeilboot organiseerden 's avonds volksoproer tegen pedoseksuelen.
Voor koppen in de krant zorgde Laura eerder dit jaar toen haar plan om als jongste mens solo rond de wereld te zeilen door een rechtbank werd verboden. Haar vader is een doorgewinterd zeiler en gelooft dat zijn dochter dit kan, zij is geboren op het jacht van haar ouders. Zojuist meldt het zuid-afrikaanse dagblad The Star: Dekker's mother -who is divorced from her father- reported her missing last Friday.
Op haar website verklaart de scholiere niet vòor juli 2010 met de zeilreis te beginnen, haar boot Guppy ligt nog steeds in de haven. Eerst wil zij haar schooljaar afmaken.
Werner Rommers (België) en Bert Kerkhof (Nederland)
Lees verder…
Labels: Jeugdzorg, Jongerenrecht
Het was meteen duidelijk dat het er in Zuid Afrika totaal anders aan toe gaat als hier. Veel geïnfecteerden worden verstoten, mensen zijn bang zijn zelf slachtoffer te worden. Later die nacht besloot ik voor negen maanden naar Afrika te gaan om vrijwilligerswerk te doen.
Wanhoop slaat in Zuid-Afrika toe, 30 procent van de bevolking lijdt aan aids en het vermoeden is dat het zal oplopen tot 50 procent. Het taboe rond de ziekte geeft tragische maatschappelijke gevolgen. Vechten tegen aids is tegelijk een strijd tegen armoede, drugs en drankmisbruik.
Wil heeft zijn wil om te helpen omgezet in een stichting Willen en Doen. Via deze stichting leveren wij een bijdrage aan de strijd tegen hiv en aids in Afrika. In Zuid Afrika is het aantal hiv geïnfecteerden erg hoog. Een hele generatie ouders is door aids weggevallen en opvang van hun kinderen is noodzakelijk. Deze kinderen in dit prachtige land zullen de toekomst moeten veilig stellen, daarom verdienen ze onze steun. We richten ons vooral op arme kinderen en jeugdigen in de onderste lagen van de samenleving. Onze missie is deze kinderen en jongeren een plek te bieden en te begeleiden. Door persoonlijke en medische ondersteuning bieden we de jongeren een omgeving, waarin ze weer kansen zien om zichzelf te ontdekken en om hun positie te verbeteren.
Bij projecten met jongeren is vooral de peer-methode erg belangrijk. Bij de peer-methode dragen jongeren wat ze geleerd hebben over op andere leeftijdgenoten. Deze methode en de ontwikkeling van zelfredzaamheid werken zelf-versterkend en stimuleren een samenleving waar samen leven centraal weer komt te staan.
Bewustwording
Behalve het werk in Afrika dragen we bij aan de bewustwording in nederland. Via onze nieuwsbrief blijft u op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en via
Wil’s weblog
en de
video’s
die we maken is het alsof u zelf in ter plekke aanwezig bent en uw handen uit de mouwen steekt. U bent als donateur altijd welkom bij éen van onze projecten. Het plaatsje Coffeebay in de Transkei, waar ons project Khaya Lethu is opgezet, is een prachtige alternatieve vakantiebestemming, waar u de mensen en kinderen die u ondersteunt persoonlijk kunt ontmoeten om hun verhalen te horen. Deze persoonlijke betrokkenheid bij het werk -úw werk- is bij grote organisaties vaak niet mogelijk.
We leggen graag een link tussen de jongeren van de townships en jonge mensen in nederland. De verhalen uit Zuid Afrika, hoe intens ook, kunnen voor onze jongeren inspirerend werken. Bovendien is openlijk praten over hiv en aids in nederland een groter taboe dan je soms zou denken en voor veilig vrijen is steeds minder aandacht. Vandaar dat we projecten op scholen toejuichen, waarbij jeugdigen hier zich inzetten voor- en verplaatsen in de situatie van jongeren daar en daarmee door een andere bril naar hun eigen situatie leren kijken.
Millenniumdoelen
In 2000 hebben regeringsleiders van 189 landen internationale afspraken gemaakt: Vóór 2015 moeten armoede, ziekte en honger ver teruggedrongen zijn. Dit is vertaald in acht concrete doelen van minder ondervoeding tot scholing tot een beter milieu voor mensen in ontwikkelingslande: de millenniumdoelen. Het is een ambitieus plan waarvan belangrijke positieve gevolgen al waar te nemen zijn.
Bestrijding van hiv/aids, malaria en andere dodelijke ziektes.
Wij als particuliere organisatie leveren in dit opzicht een bijdrage aan de millenniumdoelen. Daarnaast hebben onze projecten raakvlakken met andere millenniumdoelen:
De armoede halveren en minder mensen honger
Wat we geleerd hebben is dat medicijnen geen effect als de geïnfecteerden geen goede voeding krijgen. We strijden daarom tegelijk tegen armoede en ondervoeding. Vooral in ons project in de Transkei is hier veel aandacht voor nodig.
Alle kinderen naar school
Bij het werken met dakloze jongeren en in onze opvangprojecten voor aids-wezen is scholing erg belangrijk. In de townships is het drugs en alcohol misbruik groot evenals de verleidingen waaraan de jongeren bloot staan.
Minder kindersterfte
De kans op overdracht van het hiv virus van moeder op kind tijdens de geboorte kan door toediening van bepaalde medicijnen vaak voorkomen worden. Dit is een manier waarop er binnen onze projecten gewerkt kan worden aan vermindering van de kindersterfte.
Meer informatie over de millenniumdoelen is te vinden op de site van het
NCDO (Nationale commissie voor internationale samenwerking en duurzame ontwikkeling).
Wat doen wij
Wil Groot, de oprichter van de stichting, is onze kwartiermaker, hij is belast met de voorbereiding en de organisatie van nieuwe projecten. In oktober 2007 ging hij met een missie naar Zuid Afrika en is daar dan onze ogen en oren. Zijn eerste taak is te inventariseren wat er nodig is, daarna stelt hij een plan op voor actie, in nauwe samenwerking de bezochte projecten. Hij krijgt voor zijn verblijf geen vergoeding en bekostigt zijn reis en verblijf dus geheel zelf. Zijn belevenissen kunt u volgen op zijn weblog:
Wilhelmus.waarbenjij.nu
Deon Mulder levert via zijn non-profit organisatie gratis hulpverlening aan mensen met aids. Hij is sinds 1984 actief in dit veld -eerst alleen als verpleger- en heeft in 1999 in Bloemfontein ‘Ons Plek’ geopend. Daar worden mensen opgevangen die niets meer hebben. Ze hebben vaak een triest verleden, zijn verstoten en misbruikt en zonder onze hulp sterven velen.
Ons Plek herbergt soms wel 40 mensen, voor de helft kinderen en baby's, wat veel te veel is, in de huidige plek is eigenlijk ruimte voor 20 mensen. Bij een bezoek vallen vooral de kinderen en de honden op. Als ze hun verlegenheid van zich af hebben geschud willen de kinderen graag geknuffeld worden; de honden hebben geen last van verlegenheid. Door deze drukte zou je bijna de volwassen patienten die hier opgevangen worden over het hoofd zien. Zij zijn minder zichtbaar, omdat ze echt ziek zijn en veel op bed liggen.
De verzorging ligt in de handen van de caretakers. Dit zijn PWA's (people with aids), zij krijgen een vergoeding voor hun werk en zijn de enige professionals, die betaald krijgen voor hun werk binnen dit project. ‘Ons Plek’ krijgt ondersteuning van een paar stichtingen, de ondersteuning die ze hiervan ontvangen verschilt per maand en is vaak niet voldoende. Soms doneren mensen uit de omgeving of de kerk spullen of voedsel. Het onderhoud van het gebouw laat te wensen over en het gebouw groeit uit zijn voegen. In november 2007 heeft onze stichting 2500 euro gedoneerd voor herstelwerkzaamheden aan de fundering en de muren.
Ons Plek de Transkei
Deon heeft nu plannen zo'n opvang op te starten in de buurt van Coffeebay in de Transkei. De omgeving van Coffeebay is prachtig, zeker in regentijd als alles groen is. De heuvels glooien tot aan de zee of breken als rotsige kliffen de golven van de branding, de schoonheid verhult een vaak moeizaam bestaan. Aids is zo'n groot taboe dat de officiele cijfers soms niet eens bekend gemaakt mogen worden. Daarbij komt dan nog de armoede, ondervoeding en tuberculose. In dit afgelegen gebied is minder ondersteuning van de overheid en fondsen of mensen die projecten opzetten.
Voor de opvang (en de soupkitchen) in de Transkei worden één Longdavel en 4 Rondavels -die Deon in zijn bezit heeft- opgeknapt met het geld dat Wil via één van zijn contacten heeft weten te krijgen. In februari 2008 is men met de renovatie begonnen en hopelijk zal Ons Plek binnen 3 maanden haar deuren kunnen openen. De traditionele bouwstijl past perfect in de omgeving. Overal op de heuvels zijn dit soort huisjes te zien, ieder groepje op gepaste afstand van de anderen en allemaal in velle groene, roze of gele kleuren. Het project is vast verankerd in de lokale gemeenschap, Deon heeft door zijn jarenlang werk in dit gebied goede contacten met de bevolking en de chiefs.
Wil heeft veel projecten bezocht in Zuid Afrika. Projecten rond de grote steden als Kaapstad (Jikeleza, Etafeni, Mad about Art) hebben iemand in dienst die aan fondsenwerving doet, waardoor deze projecten kunnen rekenen op een regelmatige stroom geld. Een project als Ons Plek in de Transkei heeft het veel moeilijker financiele ondersteuning te krijgen. Dit sterkt ons in de keuze juist Ons Plek financieel te ondersteunen, dit project heeft het hard nodig.
Daarom heeft ons bestuur in maart 2008 besloten Ons Plek financieel tegemoet te komen. De komende 6 maanden hebben we 1500 euro per maand toegezegd, geld voor de maandelijkse kosten van het project. Na deze 6 maanden beoordelen opnieuw de situatie bij Ons Plek en onze eigen financiële situatie om te bepalen hoe we verder gaan.
Een aantal voorbeelden van vergelijkbare projecten, waar inmiddels vanuit Nederland contact mee is gelegd, zijn 'Mad about Art' (Kaapstad en omgeving), Africaid ( in de omgeving van Durban), stichting 'Adoptiebedje' (Johannesberg) en 'Dutch Support Group Kenya'.
Via de Schorer Stichting is contact met het Triangle project tegen discriminatie.
In Kaapstad zien we een complexe problematiek, waarbij jongeren, naast de reeds excessief aanwezige drankproblematiek, nu in versneld groeiende mate naar drugs grijpen. Crystal meth(tik) is daar een vrij nieuwe drug, waardoor de kans op hiv/aids-besmetting enorm toeneemt. Hoe uit deze vicieuze cirkel te geraken?
Een gediplomeerde kwartiermaker kan in de Kaapstad jongeren bereiken, op grond van jarenlange ervaring en training in Nederland. Kan hen, door middel van een centrum voor deze jongeren, wat in samenwerking met andere reeds aanwezige organisaties wordt opgezet en gerund wordt, keuzemogelijkheden aanbieden. Keuzes die door henzelf gemaakt moeten worden, om hun leven om te gooien. Wij kunnen hen helpen om te leren positieve keuzes te maken, nieuwe levenskansen te aanvaarden, hen gezondheid door medicijnen te geven en leerondersteuning.
Samenwerking met andere organisaties én de expertise en materiële en financiële ondersteuning vanuit nederland geven voor het opzetten van dit werk een solide en werkende basis. De aanwezigheid in een gemeenschap als die in Kaapstad heeft een zelfversterkend effect, bij goede resultaten onder jongeren gaan eerst andere jongeren en later de gemeenschap zelf dit werk ter hand nemen. Peermethodische aanpak.
Hartjesdagen
Met de Hartjesdagen in 2009 zijn we actief en er staan evenementen op stapel waar we binnenkort meer over kunnen vertellen. We kunnen bij alles wat we ondernemen jullie ondersteuning goed gebruiken. Enthousiaste collectanten voor acties als op Koninginnedag en Hartjesdagen zijn altijd welkom. We zijn zeker van plan méer acties op touw te zetten en we zijn op zoek naar mensen die ons kunnen helpen met promotie van onze activiteiten in de media.
Acties: De Zeedijk laat haar hart spreken.
De Zeedijk heeft de afgelopen 20 jaar een ongelofelijk positieve ontwikkeling doorgemaakt. Van een buurt die je maar beter kon mijden, is het veranderd in een populair en trendy uitgaansgebied met bruine kroegen in alle soorten en maten en een internationale en culinair hoogstaande keuken.
Onze eerste actie was de afscheidbenefiet in 2007, georganiseerd door 3 kroegen aan de kop van de Zeedijk. Tijdens de hartjesdagen 2008 had de NV Zeedijk een collectevergunning voor ons aangevraagd. Op valentijnsdag is de band met ondernemingen van de Zeedijk weer wat strakker aangehaald. Het initiatief kwam wederom van de Engel, de Queenshead en de Barderij. In deze kroegen werd de avond opgeluisterd door fantastische travestie optredens. Andere Zeedijkse ondernemingen ondersteunden het initiatief en stelden ons in staat bij hun hartjes, lintjes en rozen te verkopen voor het goede doel.
Met de valentijnsactie is 1750 euro opgehaald. Hiermee kunnen we twee gebouwtjes neerzetten in de buurt van Coffeebay en een groentetuin aanleggen. Tijdens ons bezoek in januari aan de Transkei werden we geconfronteerd met een ingestorte kindercrèche/pre-school. De chief vroeg of we konden helpen bij de wederopbouw.
Dankzij het succes van de actie zijn 70 kinderen uit de streek nu verzekerd van goed onderwijs en gezonde voeding. Via de pre-school kunnen de kinderen het gewenste instapniveau voor de lagere school halen.
Steun ons
Wij zetten het geld van onze donateurs zo effectief mogelijk in en houden overhead kosten zo laag mogelijk; geen stijkstok dus waar de kosten aan blijven hangen. We letten er op dat onze projecten de middelen efficiënt inzetten om de doelgroep te bereiken en helpen. Ons streven is minstens 95 procent van het binnenkomende geld ter plaatse aan de projecten te besteden. U kunt ons initiatief steunen door een bijdrage over te maken op rekeningnummer: 1379.77.387 ten name van stichting Willen en Doen te Amsterdam. Onze stichting staat sinds oktober 2007 geregistreerd bij de kamer van koophandel van Amsterdam.
Zoals u wellicht hebt vernomen controleert de belastingdienst de aftrek van giften dit jaar nauwkeurig. Hierbij wordt gekeken of het goede doel bij de belastingdienst als ANBI (Algemeen Nut Bevorderende Instelling) geregistreerd staat.
Wij hebben zo'n registratie, dus als u geld aan ons over maakt komt u in aanmerking voor belastingaftrek. Voor meer informatie verwijzen we u naar de
site
van de belastingdienst.
Contact
Misschien wilt u ook actie voor ons ondernemen of heeft u talenten die van belang kunnen zijn. Aarzel niet contact met ons op te nemen:
willendoen@gmail.com
Dank
We maken van de gelegenheid gebruik al die mensen die ons spontaan steunen en actie voor ons voeren te bedanken. Zo is er geld opgehaald tijdens het 55 jarig huwelijksfeest van mijn ouders Jarig en Pity Lont te Drachten, het 40 jarig huwelijk van de familie Schutte te Blokker en de 80 jarige verjaardag van tante Jopie (tante van Wil). Er zijn meer vergelijkbare actie gevoerd de afgelopen maanden en hiermee hebben we onze projecten ruim twee maanden financieel kunnen ondersteunen.
Labels: Jeugdzorg
De coalitiepartijen Pvda en ChristenUnie willen een omslag in de jeugdzorg, waarbij de hulp verschuift van de tehuizen naar het gezin. Aanhoudende problemen met de wachtlijsten bezorgen minister André Rouvoet moeilijkheden.
Provincies voorspelden deze week dat de wachtlijsten voor de jeugdzorg volgend jaar weer langer worden. Met André Rouvoet (jeugd en gezin, ChristenUnie) maakten zij eerder de afspraak dat er vanaf volgend jaar geen wachtlijsten meer zouden zijn. De provincies zijn verantwoordelijk voor de jeugdzorg, de minister voor de financiering ervan.
Volgens het tweedekamer lid Jeroen Dijsselbloem (PvdA) moeten de provincies zich aan de afspraak houden. Maar hij ziet ook dat de behoefte aan jeugdzorg blijft groeien. “Dat kán niet zo doorgaan. We zullen écht kritisch moeten kijken waarom dat zo is, want de komende jaren is er géen extra geld.” Hij wil een “fúndamentele omslag” maken van hulp aan kinderen in tehuizen naar eenvoudige hulp aan kinderen thuis.
Tweedekamer lid Joël Voordewind (ChristenUnie) steunt de Pvda. “Ik vraag me af of we kinderen niet te snel uit huis plaatsen. Ik wil meer hulp uit het sociale netwerk.” Volgens hem “ontbreekt het provincies aan zelfreflectie als ze met droge ogen zeggen dat het weer niet lukt de wachtlijsten weg te krijgen”. Voordewind vindt het “geen kwestie van méer geld”. Kinderen blijven volgens hem ook te láng in instellingen. “Een kind levert ze 123 euro per dag op”, zegt hij.
De CDA-fractie is “nijdig over het spel van provincies en de minister in dit tragische dossier”. “De minister moet zorgen dat de wachtlijsten verdwijnen. Hij krijgt het heel erg moeilijk met ons”, aldus tweedekamer lid Madeleine van Toorenburg (CDA).
Ouders met uit huis geplaatste kinderen protesteren tegen jeugdzorg
Rouvoet heeft de tweede kamer beloofd dat de wachtlijsten aan het eind van dit jaar zouden zijn verdwenen, hij verbond er zijn politieke lot aan. Maar volgens de betrokken gedeputeerden van de provincies Noord-Holland, Zuid-Holland en Gelderland zal het niet lukken om definitief de wachtlijsten weg te werken.
De provinciebestuurders menen dat zij voor het jaar 2010 te weinig geld van de minister voor de jeugdzorg beschikbaar krijgen.
Lees verder de open brieven aan minister André Rouvoet:
Labels: Jeugdzorg
Due to technical problems, there is hum in the sound of the video. The story about the hostel system will follow later. Excuse for the inconveniences.
--------- Bericht --------
Aan:
Paul Tang
[ @tweedekamer.nl ]
Datum: 17 augustus 2009
Onderwerp: Re: Samenhangende witte boorden criminaliteit en vaderschap in nederland
Van de financiële constructies in IJsland kan nog iets geleerd worden, voor IJsland hoeft de rekening die overblijft
niet zo'n bondage
te zijn. Meer letten op
conspicious consumption
van diegenen die profiteren en inkomen en vermogen verdelen over écht werkenden. Mensen als ik verwachten juist úit een beklemming te komen, er zal méer vrijheid zijn voor diegenen die het toekomt en zij die in hen een mentor vinden, dan valt het met gedonder wel mee.
Bracht vanochtend het verhaal over de zuidafrikaanse zangeres Speech Debelle naar Youtube. Om half elf weer er op uit, Boris vd Ham werd op een haar na gemist vanwege een
twitter incident
veroorzaakt door een puberende ambtenaar. Vader zijn valt niet mee. Bedankt nog voor de link naar de ambtenarenbond.
Paul, op 4 juli jongstleden bij het fractieberaad en de bijeenkomst van de Landelijke Milieu en Energiegroep in het beatrix gebouw van de utrechtse jaarbeurs spraken wij over economie voor actieve mensen, dat is nu al weer even geleden, wat zijn nu de gedachten over inkomen?
---------- Doorgestuurd bericht ----------
Van: Redactie Kindindeknel
Datum: 17 augustus 2009
Onderwerp: Samenhangende bende in gearceerd gebied
Maandag 3 augustus om 15 uur is met kabinetschef Bob Potjer van provincie Drenthe getelefoneerd over openbare orde hier. Naar de mening van velen laat deze te wensen over, bij een winkelier in de regio werden ruiten ingegooid, er zijn inbraken. Wie meehelpt met de recherche wordt, wanneer de gedeputeerden op vakantie zijn door de politie veroordeeld tot hoge straffen voor een kleine zonde uit de oude doos. KPN geeft regelmatig storingen bij de actieve bevolking, kinderen na scheiding worden in het onderwijs verwaarloosd en aan jongens op school wordt weinig aandacht geschonken. Discriminatie kán en mág niet in een rechtstaat.
Onlangs is gesproken met deze Potjer over discussie onder de bevolking wat betreft overbrengen van Guantánamo Bay gevangenen. Vervolgens is op 3 augustus gevraagd naar meer veiligheid voor mij en zoon. Direct daarop volgend vanaf 15:23 heeft de kabinetschef het nederlandstalig discussiestuk over Guantanamo Bay in het Daily Europe blog gratis tot zich genomen. De volgende dag om 15:37 werd wederom de site bezocht (zie bijlage 'Daily Europe blogger - Pageload activity'). Op 7 augustus was een hinderlijke stroomstoring van meer dan vier uren lang, en deze strekte zich uit tot in de weide omtrek van Norg, van Langelo tot Veenhuizen. De bevolking heeft schade -met name omzet en vriesgoed- beperkt weten te houden. Die avond deed RTV Drenthe verslag in
Drenthe Actueel.
Vorige week vrijdag 13 augustus bezocht Potjer opnieuw de home-pagina (zie bijlage 'Herinneringen - Pageload activity'). Hij las over herinneringen van mijn moeder, zat mijn naam te googelen en heeft beoordeeld hoe de home-pagina er in het engels uitziet, of er dan vreemde woorden in de vertaling staan. Bij elkaar werd 25 maal een pagina bekeken, kennelijk om te zoeken naar bruikbare roddel en achterklap. Het is bekend dat een man in zo'n functie te maken heeft met wat hij denkt dat voor openbare veiligheid nodig is en juist dáarom is onverklaarbaar iets tégen Kind in de knel te hebben. Hij liet ons blogger account blokkeren en juist vanochtend werd op de site van Kind in de knel een verhaal verwacht over Speech Debelle, de zuid-afrikaanse zangeres die dit weekend bij CNN een interview gaf over last die jongeren ondervinden in een tehuis als zij een zelfstandig leven willen beginnen. Desondanks lukte het vanochtend de video online te krijgen (in werkelijkheid heet ze Corynne Elliot).
62 procent van de cliënten in de drentse jeugdzorg komt uit gebroken gezinnen. In de gemeente noordenveld, zoals in héel het noorden, zijn vandaag de scholen begonnen. In groep 8 van speciaal onderwijs zitten 15 kinderen, waarvan 12 jongens. Speciaal jongens krijgen weinig aandacht en liefde in basis onderwijs, met niet zelden contactstoornissen tot gevolg. In verband met een kwekerij, waar veel van deze jongens werk zullen krijgen, komt D66 tweedekamerlid
Boris van der Ham
naar het Noorden met tijdgebrek. CNN heeft wel belangstelling voor de drentse ontwikkelingsproblematiek.
Vaker is last van de bende die de kabinetschef maakt in Drenthe. In verband met mogelijke vragen vanuit redacties van de media, is behoefte dit kenbaar te maken. Neem contact op met commissaris van de koningin in drenthe, Jacques Tichelaar, of de commissaris van de koningin in de provincie van de eigen woon- of verblijfplaats.
De ochtenddienst redacteur

Labels: Jeugdzorg
Kinderrechter Branda de Jong heeft gisteren een verzoek tot uithuisplaatsing van drie minderjarige kinderen uit Witmarsum aangehouden. Het was de tweede keer dat het leger des heils en de reclassering een poging deed. Al eerder in februari beet de organisatie in het stof in een opmerkelijke zaak.
Harmen (8), Jan (5) en Deborah (4) mogen voorlopig bij moeder Veronica en vader Sander Bisschop in Witmarsum blijven wonen, zo besloot kinderrechter Branda de Jong gisteren tijdens een rechtszaak in Leeuwarden. Opnieuw een tegenvaller voor de jeugdpoot van het leger des heils, de kinderen blijven onder toezicht staan en dat levert een eisenpakket op, waarmee een 'normaal' gezin al moeite heeft. Rijst de vraag: is dit hulpverlening of machtsstrijd?
De rechter wil dat de kinderen nu eerst psychologisch onderzocht worden, omdat er een wachtlijst is van enige maanden. Daarom verwacht leger des heils begeleider Lubbert van Dusschoten dat het wel even gaat duren voordat daar de uitslag van bekend is, tot die tijd blijven de kinderen bij de ouders wonen en blijft de dreiging van een uithuisplaatsing in de lucht hangen.
Uithuisplaatsing is een hele zware maatregel en het leek juist een stuk beter te gaan met het gezin. Advocaat Fer Grijmans uit Bolsward zag dan ook geen enkele aanleiding tot een nieuw verzoek. “Bij mijn weten is de situatie niet verslechterd, eerder verbeterd, je vraagt je af wat ze bezielt om dit gezin zo onder druk te zetten”.
“Wat mij betreft is zelfs de ondertoezichtstelling niet nodig, dat legt een te grote druk op deze mensen. Ze houden het idee dat de voogd zo weer een uithuisplaatsing kan aanvragen en dat ze hun kinderen alsnog kwijtraken. Bovendien is er genoeg hulp rond de familie en hebben ze daar altijd vrijwillig aan meegewerkt.” De eerste ondertoezichtstelling dateert van 2008, dat was een onbedoeld gevolg van een verzoek om hulp van moeder Veronica…
Ook burgemeester Theunis Piersma trok zich het lot van het gezin aan, twee keer schreef hij een brief aan de kinderrechters in kwestie. “Het is niet zo gebruikelijk voor een burgemeester, maar deed het tóch, het is echt een bijzondere zaak. Bij deze brieven komt het aan op helderheid, niet om de stoel van deskundigen. Maar ik ben wel burgervader van dit gezin.” In zijn eerste brief vroeg Piersma om een time-out, omdat het net een stuk beter ging. In zijn tweede brief stelt hij zich wat scherper op: “is het gezin soms slachtoffer van een machtsstrijd?”
Het bevriende echtpaar Broer de Ringh en Charlotte Andries uit Gaast bekommert zich al een tijd om het gezin Bisschop, zij zorgden ervoor dat er een advocaat werd ingeschakeld. Andries zocht tegenstrijdigheden in de verslagen van het leger des heils, ook het paar verbaast zich over de hardnekkigheid van de organisatie. De Ringh: “Wij snappen niet waarom nu weer een uithuisplaatsing wordt geëist, het gaat immers goed met het gezin, ze doen erg hun best. Wij zijn geschrokken dat zoveel onjuistheden in de rapporten staan, je vraagt je af wat daar achter zit.”
De Ringh: “Er is helemaal geen controle op wat er wordt geschreven, er zou iemand over de schouder van jeugdzorg mee moeten kijken. Het gaat vaak om ouders met een geestelijke beperking en die lezen of begrijpen dat allemaal niet. Die weten ook niet dat ze een advocaat mee mogen nemen, dat wordt ze niet duidelijk verteld. Het is hoog tijd dat de politiek ingrijpt en dat dit wordt veranderd.”
Van Dusschoten wilde gisteren geen commentaar geven op de gang van zaken vanwege de privacy. Van het leger des heils is weinig te verwachten. Een andere dienst, de reclassering, zou de ouders beter begeleiding kunnen bieden bij het
maken van keuzes
voor het opvoeden van de kinderen, zoals door kind in de knel bepleit.
Vertaling uit het fries van:
Bert Kerkhof
Reactie
Van: anoniem
Datum: 24 dec 2009, 18:06
Hallo,
Er zou meer geluisterd moeten worden naar de mening van de naaste buren, zij zijn objectief. En zijn niet bij een of andere organisatie aangesloten. Dat getouwtrek onder elkaar komt de kinderen niet ten goede.
vr.gr. anoniem
Reactie
Van: Siemon Goossensen
Datum: 31 dec 2009, 13:52
Nu wordt de jeugdhulp van het Leger des Heils genoemd als onruststoker, ik wil niet direkt ingaan op de problematiek van dat gezin uit Ootmarsum, al wil ik wel duidelijk aangeven dat ik hen heel goed kan begrijpen, omdat ikzelf als juridisch- en maatschappelijk adviseur dagelijks met dergelijke kwalijke situaties vanuit de Raad voor de Kinderbescherming en de diverse Bureau's voor Jeugdzorg wordt geconfronteerd.
De gehele Jeugdzorg is de laatste 20 / 25 jaar al een autonome organisatie die steeds verder wegglijdt naar een dictatoriale organisatie, zelf ken en heb ik vele gezinnen en kinderenbdie autoritair dingen opgelegd worden in mijn cliëntenbestand.
Ik zou een lijvig dagblad kunnen vullen met met problematiek gelijk aan het gezin uit Ootmarsum. De Nationale Ombudsman krijgt over 2008 circa 14.000 gerechtvaardige schriftelijke klachten binnen over de jeugdzorg en daarbovenop nog 23.000 gerechtvaardige telefonische klachten.
Nederlandse overheid heeft u nog meer bewijs nodig om te constateren dat jullie manier van werken een afschrikwekkende manier van besturen is.
Misschien kunnen een aantal mensen uit alle provincies of regio's van Nederland hierin het voortouw nemen om gezamelijk tegengas te geven, mij kunnen jullie er voor krijgen.
Siemon Goossensen
Juridisch- en Maatschappelijk Adviseur Stichting "De Onderste Steen Boven"
GSM 06-25348279
Labels: Jeugdzorg
André Rouvoet heeft problemen met handhaving voor veilig grootbrengen van
kinderen op het platteland. Onlangs op 12 augustus sprak hij in Eénvandaag over het
gedogen van drank-keten dat onder het ministerie van Jeugd en Gezin valt, dit
vanwege een oriëntatie op een nieuwe baan… 'Yes we can'.
Labels: Jeugdzorg
Van: Nico Mul
Aan: Minister voor jeugd en gezin
Datum: 9 juli 2009
Geachte minister André Rouvoet,
Enige dagen geleden wees ik u in deze blog op het standpunt van vele ouders om juist MINDER geld aan 'jeugdzorg' te besteden, zoals uitgesproken door een ervaringsdeskundige over jeugdzorg, mw. Ven, op 24 oktober 2008 bij
een vergadering in het provinciehuis te Den Bosch.
Klik in 'hoofdvenster' op mw. Ven, dan kan u dit rechtstreeks beluisteren!
Tot mijn en naar ik aan neem vele ouders hun verbazing hoorde ik vandaag in het nieuws dat u pleeggezinnen per jaar 1000 euro extra per kind wilt gaan geven omdat die 500 euro per maand per kind toch wel erg karig is. Ik vraag me af hoe dit bedrag zich verhoudt tot een bijstandsuitkering voor een volwassene die ook nog zijn huur en verdere woonlasten plus Landelijk Bureau Inning Ouderbijdrage (LBIO) moet betalen!
Als compensatie stelt u voor om dan maar de kinderbijslag die sommige ouders van uit huis geplaatste kinderen nog krijgen hun geheel af te nemen... Ik hoorde niets zeggen over de kosten die echte ouders en familie moeten maken om sowieso hun kinderen een paar uur te kunnen zien...
Ik raad u aan deze ideeën te laten varen: het zal bureau jeugdzorg nog meer stimuleren om kinderen uit huis te plaatsen, er zullen nog meer pleeggezinnen zich aanmelden! Maakte u alsmede diverse tweedekamer leden niet recentelijk reclame voor: 'wilt u een kind adopteren? Wordt dan pleeggezin!'? En is er niet heel stiekem een wet in de maak om ouders na een jaar uithuisplaatsing het ouderlijk gezag te ontnemen? Om na een jaar uithuisplaatsing pleegouders hun pleegkind te laten adopteren, zodat het de echte ouders en achternaam ook juridisch kwijt raakt??
Een pleegkind wordt nu wel erg aantrekkelijk...
Overigens: kan u mij uitleggen waarom ouders kinderen ontnomen wordt als een gezin volgens ongeschreven regels van bureau jeugdzorg te groot is, en kinderen het ontbreekt aan de nodige rust, dat die kinderen dan wel voldoende aandacht, rust en regelmaat krijgen in pleeggezinnen met zeven pleegkinderen, twee adoptie kinderen en een eigen kind, om maar eens een concreet praktijkvoorbeeld te noemen??
Ik wil u voorstellen, in het belang van de toch al financieel geruïneerde ouders: STOP die plannen en, mochten er een paar tweedekamer leden meelezen: stem tegen deze voorstellen!! In afwachting van uw antwoorden, hoogachtend,
Nico Mul
0857-851342
Tot op heden is deze brief onbeantwoord gebleven.
Labels: Jeugdzorg
Van: Nico Mul
Aan: Minister van jeugd en gezin
Datum: 8 juli 2009 14:17
Geachte minister André Rouvoet,
Regelmatig wordt er gesproken over wederom méér geld naar jeugdzorg. Ik weet dat vele ouders juist blij zouden zijn met minder geld voor 'jeugdzorg'. Méér geld betekent immers wederom méér uithuisplaatsingen, méér 'indicatiebesluiten' en 'hulpverleningsplannen' die vaak zijn gebaseerd op roddel, achterklap en anonieme meldingen die gezinnen gewoonweg ruïneren. Er zijn ouders die deze visie bevestigen en zelfs op goede wijze uitdragen:
Ik wil u daarom attenderen op de rede die uitgesproken is door een ervaringsdeskundige over jeugdzorg, mw. Ven, op 24 oktober 2008 bij een
vergadering in het provinciehuis te Den Bosch. Haar rede kan u door het klikken op haar naam in het 'hoofdvenster' en dan naar beneden scrollen, rechtstreeks beluisteren! Overigens zijn de andere 'insprekers', ouders van uit huis geplaatste kinderen, ook zeer beluisterenswaardig.
Het bedroeft mij dat de meeste politieke partijen alle problemen rond jeugdzorg negeren en bagatelliseren. Ik noem onder andere Anouchka van Miltenburg, Agnes Kant die zelfs uitlatingen in de media doen waaruit blijkt dat ze waarschijnlijk nimmer een ouder van een uit huisgeplaatst kind gesproken hebben. Mijn brieven van jaren geleden over de noodzaak van een écht 'gezinsbeleid' en herstel van families zijn bij herhaling zelfs genegeerd.
Een herstel van gezinnen en deze gezinnen goedkope hulp geven die ze vragen kan leiden tot zeer forse besparingen en tevreden kinderen die hun liefhebbende ouders terug krijgen! In de hoop u hiermede voldoende geïnformeerd te hebben, hoogachtend,
Nico Mul,
al 15 jaar ouder-ondersteuner en ervaringsdeskundige
0857-851342
Tot op heden is deze brief onbeantwoord gebleven.
Labels: Jeugdzorg
Van: Nico Mul
Aan: Minister voor jeugd en gezin
Datum: 7 juli 2009 23:20
Geachte minister André Rouvoet,
Ik schreef eerder in uw blog dat ik het vermoeden had dat de petitie over falende jeugdzorg en william schrikker groep vertikaal gekwalificeerd in het ronde archief terecht zou zijn gekomen. Dit blijkt niet het geval: ik heb zowaar een reactie van u aan de tweedekamer gevonden. Voor de lezers van uw blog wordt deze op deze pagina onderaan geplakt.
Schokkend vind ik uw volgende zin: "Ik herken het negatieve beeld dat in de petitie geschetst wordt van de jeugdzorg niet".
U herkent het niet, ouders op deze blog hebben geprobeerd u te overtuigen. U refereert naar de projecten 'deltaplan' en 'beter beschermd'. FEIT: ouders die hier mee te maken hebben merken er niets van: sneller worden hun kinderen uit huis geplaatst nog minder snel krijgen ze die terug!
Bureau jeugdzorg vertelt u op feestjes als 'studiedag jeugdzorg, succesverhalen' op 19 juni 2008 te Utrecht, hoe GOED het gaat en hoe goed er naar ouders geluisterd wordt en vooral hoe goed het onderzoek van bureau jeugdzorg en william schrikker groep is... Ik was daar ook... er was verder niemand aan de cliënten zijde, alleen politici en bureau jeugdzorg en raad voor de kinderbeschemring medewerkers die zichzelf de hemel in prezen! Ook was u bij de 'dag van de jeugdzorg' op 17 juni 2009... Ik kon de entree van 1000 euro niet betalen. U heeft ongetwijfeld wel de tevredenheid van de ouders gehoord die deze entree wél konden betalen! (Hoeveel waren er dat?? Ik denk niet veel!)
Dus geachte minister, met alle respect: nodigt u eens ouders uit die echt met bureau jeugdzorg te maken hebben. Wat deed u bijvoorbeeld voor die moeder die in haar wanhoop u op een zondag middag thuis bezocht? U hoorde haar beleefd aan, en DEED NIETS, de kwelling voor deze moeder gaat nog dagelijks door!
Ik hoop dat u eens naar ouders luistert en misschien eens mijn 3 punten ter harte neemt:
- Respect voor de hulpvraag van kinderen en ouders.
- Goed onderzoek door BIG-geregistreerde gedragswetenschappers bij
iedere indicatie (zoals de wet dit voorschrijft maar niet gebeurt).
- Altijd de band tussen kinderen en hun ouders bevorderen in plaats
van vernietigen (medici weten al lang dat dit zeer kind beschadigend is, alleen
bureau jeugdzorg niet).
Voorts houd ik u de volgende gedachten ter verbetering wetgeving voor:
- Laat bureau jeugdzorg zittingvertegenwoordigers verplicht onder ede
staan, zodat zij verplicht zijn alles wat zij de rechter voorleggen naar eer en
geweten op waarheid hebben geverifieerd, en het eens is afgelopen met de
gewoonweg leugens over de ruggen van kinderen!
- Bepaal eens een definitie van 'het belang van het kind', U en
bureau jeugdzorg hebben het er over, maar meestal is dat: 'het belang van de
geldstroom naar bureau jeugdzorg en william schrikker stichting of: 'belang van
de werkgelegenheid voor zorginstellingen' maar nooit een 'rustig gezinsleven voor
een kind' of zo. Ik geef u mijn definitie: 'Een kind in het onvoorwaardelijke
genot stellen van de LIEFDE, AANDACHT en VERZORGING van beide ouders en hun
familie' (ik houd me aanbevolen voor een betere!).
In de hoop dat u misschien wel dit berichtje leest en vooral eens naar een paar ouders luistert, met vriendelijke groet en hoogachtend,
Nico Mul
0857-851342
Tot op heden is deze brief onbeantwoord gebleven.
-------------- Eerder bericht ---------------
Van: Minister voor jeugd en gezin André Rouvoet
Aan: Voorzitter van de tweedekamer
Datum: 28 mei 2009
Onderwerp: Reactie op petitie tegen wantoestanden bij jeugdzorg en WSG
Kenmerk: 5599152/09/DJJ
Geachte voorzitter,
U heeft mij 2 april 2009 verzocht te reageren op de brief van M. Greveling te Zwolle van 4 februari 2009 en op de petitie tegen wantoestanden bij jeugdzorg en William Schrikker Groep.
Wat opvalt zijn de emoties van ouders en andere betrokkenen bij kinderen die ervaringen hebben opgedaan met de jeugdzorg. Ik ben mij ten zeerste bewust van de weerslag die de hulpverlening vanuit de jeugdzorg kan hebben op gezinnen en de verdere omgeving. Hoewel ik deze emoties begrijp en de zorgsignalen serieus neem, moet ik wel vaststellen dat de petitie één kant van het verhaal belicht; de kant van de ouders en andere naaste betrokkenen. Ik herken het negatieve beeld dat in de petitie geschetst wordt van de jeugdzorg niet. Dit beeld doet ook geen recht aan het vele goede werk dat verricht wordt door de professionals in de jeugdzorg.
Zoals u weet lopen er diverse verbetertrajecten in de jeugdbescherming en de jeugdzorg, om de kwaliteit te verhogen. Ik wil deze nogmaals benoemen.
In het kader van het programma Beter Beschermd wordt er gewerkt aan verkorting van de doorlooptijd in de jeugdbeschermingsketen, herziene kinderbeschermingswetgeving en ook verbeterde uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen. Voor de uitvoering van de ondertoezichtstelling wordt momenteel een nieuwe werkwijze, de Deltamethode, ingevoerd die gepaard gaat met een verlaagde case-load tot gemiddeld 1 op 15. Rond de zomer wordt u geïnformeerd over de stand van zaken van de diverse ontwikkelingen in de jeugdbescherming.
Naast de trajecten van het programma Beter Beschermd wordt er volop geïnvesteerd in vermindering van de regeldruk, de professionaliteit van de jeugdzorgwerkers in het actieplan professionalisering jeugdzorg, het werken met effectieve interventies en in verbetering van de arbeidsmarkt in de jeugdzorg.
Ook is er momenteel een wetsvoorstel in ontwikkeling, waarmee het gebruik van een meldcode voor de kindermishandeling verplicht wordt gesteld. Tenslotte wil ik u m.b.t. de werkdruk onder kinderrechters, die overigens altijd gespecialiseerd zijn in het jeugdrecht, verwijzen naar de brief die binnenkort door de minister van Justitie aan u verzonden zal worden.
Samengenomen zullen deze trajecten de kwaliteit van de jeugdzorg en de jeugdbescherming verbeteren. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat het ondersteunen van de kinderen en gezinnen bij de ontwikkeling en opvoeding de primaire drijfveer is voor de professionals om in de jeugdzorg te werken. En dat is maar goed ook, want ze kunnen niet gemist worden. Hoogachtend,
Minister voor jeugd en gezin,
André Rouvoet
Labels: Jeugdzorg
Van: Nico Mul
Aan: Minister voor jeugd en gezin
Datum: 14 juni 2009 12:52
Geachte minister André Rouvoet,
Gaarne wil ik u een paar vragen en opmerkingen voorhouden over waar u naar mijn bescheiden mening wél verantwoordelijk voor bent:
- Bureau jeugdzorg medewerkers presteren het keer op keer rapporten,
indicatiebesluiten voor te leggen aan de rechter die niet gebaseerd zijn op
waarheid of enig onderzoek. Ik noem bureau jeugdzorg Noord-Brabant, dat bijna
standaard in zijn indicatiebesluiten heeft staan: 'Er is geen
onderzoek verricht, er zijn geen onderzoeksgegevens bekend, daarom is het recht
op second opinion niet van toepassing'. Anders gezegd: 'wij hebben niets
onderzocht, u mag dit ook niet laten doen, maar toch bent u ongeschikt als ouder
en plaatsen we uw kind(eren) uit huis'.
- U heeft het over de 'thuissituatie' die bureau jeugdzorg ongeschikt acht om
kinderen zelf op te voeden. Uw veronderstelling doet de indruk wekken dat u
denkt dat bureau jeugdzorg die dan ook onderzoekt. Hoe vaak komt een medewerker
thuis? Bij vele ouders zelden of nooit en vóór een uit huis plaatsing helemaal
niet. Een van de grootste klachten is namelijk: 'ik zie die gezinsvoogd nooit'.
Ook komt het voor dat een korte indruk een eigen leven gaat leiden. Ik noem:
ouders zijn een kamer aan het opknappen en doen klussen als witten, behangen en
herinrichten. Bureau jeugdzorg: 'het huis is een enorme bende...' Ja bureau
jeugdzorg kwam één keer tijdens een verbouwing en vervolgens staat het 3 jaar
later nog in de rapporten.
- Medisch onderzoek. Menig ouder heeft, volgens bureau jeugdzorg, 'borderline'.
Deze diagnose veronderstelt onderzoek door een psychiater. Helaas is dat vaak
geheel niet zo: het zijn beweringen gedaan door maatschappelijk werkers en
medisch onbevoegd. Zelfs ik als medicus zou niet zo'n diagnose durven stellen,
deze is namelijk toebedeeld aan een specialist! Bovendien kent bureau jeugdzorg
ook niet het onderscheid tussen 'borderline persoonlijkheidsstoornis'
en 'borderline karakterstructuur'. Deze kennis is ook niet te verwachten. Toch
schroomt bureau jeugdzorg niet om aan de rechter zelfs te beweren: '... is
schizofrene borderliner' en 'de psychische ziekte van moeder...' en dat soort
beweringen, zonder enig onderzoek. Heeft de ouder in kwestie zichzelf wél laten
onderzoeken en is de diagnostiek van bureau jeugdzorg onderuit gehaald door
specialisten, dan blijft bureau jeugdzorg de beweringen in rapporten herhalen en
voor de rechter als waarheid brengen.
- Waarom staan de bureau jeugdzorg medewerkers, en zeker die bij de rechter
verschijnen, niet onder ede? Zij kunnen dus ongestraft hun beweringen blijven
doen!
- Waarom staat u het als verantwoordelijk minister, toe dat ondanks de wet
indicatie besluiten NIET worden opgesteld door een BIG-geregistreerd
gedragswetenschapper. Bovendien mag bureau jeugdzorg de wet met voeten treden
door als wél een gedragswetenschapper een indicatiebesluit ondertekent, dat deze
het kind in kwestie zelfs niet gezien of onderzocht heeft. Toch ondertekent die
een besluit van bureau jeugdzorg tot uit huis plaatsing!
- U had het over de 'hulp' van bureau jeugdzorg. De enige 'hulp' in het
spraakgebruik van bureau jeugdzorg, is de uithuisplaatsing van de kinderen en
de 'hulp' dat jij als ouder je kinderen steeds minder mag zien, tot 30 minuten
per 3 maanden en een kind 'moet hechten in een pleeggezin' en niet te vergeten
de juridische procedures en strijd! Welke 'hulp' bedoelt u, minister?? Als u
ééns met ouders zou spreken zou u het weten, en die treft u niet op uw 'feest'
de 'dag van de jeugdzorg' op 17 juni 2009 waar ouders in principe ook mogen
komen... als ze eerst ongeveer 1000 euro entree betalen. Ouders, het gaat niet
om een typefout: het is 799 euro ex BTW, dus voor DUIZEND euro mag u ook komen,
met gratis lunch en syllabus!
- Menig ouder zou al blij zijn als de huidige Wet op de jeugdzorg en het
bijbehorend uitvoeringsbesluit écht uitgevoerd werden, met name alleen al
artikel 3 en 4 van dat laatste: Géén recht op onder toezicht stelling bestaat
als ouders zelf de noodzakelijk zorg inroepen. Artikel 4 van die wet: géén recht
op uithuisplaatsing bestaat als de noodzakelijke zorg in de thuissituatie
mogelijk is. De praktijk is namelijk: éérst uithuisplaatsing en dán gesol met
kinderen en dan minstens een half jaar wachtlijst dan wel de rondgang langs
pleeggezinnen en de 'zorg' wordt dan 'hechtingsstoornis' en 'wennen aan
pleeggezin' en ouders moeten leren om 'ouder op afstand te worden'! Ook
veronderstelt dit, dat bureau jeugdzorg ook daadwerkelijk onderzocht heeft
welke hulp noodzakelijk is vóór uithuisplaating. Helaas is dit niet zo. Eén
gesprek met een ouder in deze zou u opheldering kunnen verschaffen!
- Uiteraard mag u niet in rechtelijke beslissingen treden. Toch kan ik, zonder
helderziend te willen zijn, u voorspellen dat als alles eerlijk onderzocht zou
zijn, wetenschap gerespecteerd zou worden, ook daadwerkelijk onderzoek van te
voren gedaan zou zijn, de druk op de rechtsmacht verminderd zou worden. U weet
ongetwijfeld dat een échte deskundige als professor Jo Hermans, orthopedagoog
weet te onderbouwen dat geen enkele uithuisplaatsing noodzakelijk is... Vertelt
u dit ook even aan die ouders van 830 kinderen in justitiële jeugd inrichtingen
en aan de wanhopige ouders waarvan de kinderen in vaak geheime pleeggezinnen
zitten??
Naar mijn mening bent u als minister wél verantwoordelijk
voor de uitvoering van de wet en regelgeving. Daarom voor u de volgende
suggesties:
- Waarom maakt u géén verplichting in de wet dat rechters de
beweringen van ouders in hun verweer over bureau jeugdzorg zaken
daadwerkelijk onderzoeken? De ouders worden namelijk ook door de rechter
meestal aan de kant gezet als onmondig, dom of anderszins. Ze worden in
ieder geval niet serieus genomen.
- Waarom niet alle medewerkers van bureau jeugdzorg en
kinderbescherming onder ede? Dan kan men ze in ieder geval voor meineed
vervolgen indien ze onware en leugenachtige beweringen naar rechters toe
doen!
- Waarom gaat er van uw kant geen aanwijzing naar bureau
jeugdzorg tot naleving van de wet- en regelgeving aangaande adequaat
onderzoek en daadwerkelijk onderzoek door een BIG-geregistreerd
gedragswetenschapper? (Er zijn bureau's jeugdzorg die NIET EENS een
BIG-geregistreerd gedragswetenschapper hebben!)
- Waarom staat u het toe dat er door bureau jeugdzorg medische
diagnostiek door maatschappelijk werkers bedreven wordt?
- Waarom staat u het toe dat als er al een gedragswetenschapper
een kind ziet bij bureau jeugdzorg dat zijn onderzoek op géén enkele wijze
voldoet aan standaarden zoals bij het nederlands instituut voor psychologen
en de nederlandse vereniging van onderwijskundigen waaraan goed onderzoek
dient te voldoen.
Ik noem alleen maar de betrokkenheid van de ouders bij zo'n onderzoek! Ouders, zie de websites van de
nederlandse vereniging van onderwijskundigen (NVO) en het
nederlands instituut voor psychologen voor gedragsregels en beroepscode. Als er medische problemen zijn gaat u toch ook naar een arts? Waarom wordt een kind onderzocht door maatschappelijk werkers? Waarom komen er over kinderen diagnosen 'van horen zeggen' zonder enig onderzoek?
Ik wijs u in deze op artikel 24 van het Internationale Verdrag van de Rechten van het Kind (IVRK): 'een kind heeft het recht op de hoogste mate van zorg'. Let wel: daar staat niet: grootste aantal hulpverleners...!!
Minister, ik hoop dat deze 9 punten duidelijk genoeg zijn over gekomen en u zullen helpen ouders en vooral kinderen en hun rechten op ouders en familie tegemoet te komen. Ik kan u beloven dat u, als u deze 9 punten zou uitvoeren, u ongetwijfeld de meest populaire minister zal worden... wat zou er niet mooier zijn, zeker voor u als mede christen, gezegd kon worden : 'van minister Rouvoet mochten kinderen weer hun ouders eren' (zie het vijfde gebod: 'Eert uw vader en uw moeder') en 'Minister Rouvoet zorgde voor een herstel van ons gezin'!
Ik wens u veel succes en ben gaarne bereid u van meer tips te voorzien: ik deel mijn kennis die ik de afgelopen 15 jaar opdeed graag met anderen! Vriendelijke groet en hoogachting,
drs. N.J.M. Mul, arts
06-44772628
Tot op heden is deze brief onbeantwoord gebleven.
Labels: Jeugdzorg
Van: Nico Mul
Aan: Minister voor jeugd en gezin André Rouvoet
Datum: Donderdag, 11 juni 2009 0:55
Geachte minister, geachte ouders,
Mij verbaast het altijd dat dit niet gehoord wordt en wél iemand als dr. Weterings (google haar naam maar eens en zie 'Perspectief in pleegzorg 2006'), die gewoonweg stelt dat alleen in een pleeggezin een kind liefde krijgt en alleen degene die het kind verzorgt (niet per sé de bio-ouders) recht heeft op een 'hechtingsrelatie' met een kind (en daarom dus de relatie met de echte liefhebbende ouders verbroken / afgebroken dient te worden!!!).
Deze dr. Weterings kom je overal tegen bij pleegzorg instellingen... zij gaat er wél in haar publicaties van uit dat een kind direct bij één pleeggezin komt en de uithuisplaatsing altijd vooraf gegaan is door ter dege onderzoek... Een illusie, als ik zo de ouders hoor die ik in 14 jaar heb bijgestaan!
Vreemd is het dat bewust de goedkope thuishulp verminderd wordt, persoons gebonden budgetten voor extra hulp worden verminderd en dit gebeurt om uithuisplaatsing te bewerkstelligen. Ondertussen roepen politici: 'als u een kind wilt adopteren, meldt u dan als pleegouder'! (Dan krijgt u een kind naar wens, en nog ongeveer 550 euro per maand toe!)
Niemand hoor je over de schade op de lange duur die aan kinderen wordt aangericht door het kinderen afsnijden van hun ouders / familie en vrienden door toedoen van 'jeugdzorg'. De schade is enorm, maar dat is niet erg: nadat een kind 18 is, is jeugdzorg niet meer thuis, en hebben we een kind dat zorg nodig heeft, dan is dat goed voor de werkgelegenheid van de zorg sector, bovendien krijgen kinderen van uithuisgeplaatste kinderen direct een stigma en extra zorg-indicatie via het EKD / EPD!!!
Vreemd ook dat al die probleemjongeren en zich crimineel gedragende kinderen juist niet voor uithuisplaatsings in aanmerking komen: men wil alleen gezónde kinderen van normale, liefdevolle en bezorgde ouders, geen 'echte probleem kinderen'
Waar is de definitie van 'het belang van het kind'? Hier de mijne: 'Een kind in het onvoorwaardelijke genot stellen van de LIEFDE, AANDACHT en VERZORGING van beide ouders en hun familie!'. Welk kind vraagt om scheiding van zijn ouders en familie?? Gaarne ben ik bereid om meer zorgpunten over de 'jeugdzorg' te noemen,
Nico Mul
Tot op heden is deze brief onbeantwoord gebleven.
Labels: Jeugdzorg
Aan: André Rouvoet, minister van jeugd en gezin
Datum: Woensdag 10 juni 2009 18:11
Geachte minister André Rouvoet,
Uw standpunt dat u als minister niet in kan gaan op individuele gevallen is te begrijpen. U kunt niet kunt ingrijpen in rechtelijke beslissingen, dat is bekend. U gaat voorbij aan waar u wél verantwoordelijk voor bent, namelijk het functioneren van bureau jeugdzorg en de 'jeugdzorg keten'. Hier enkele aspecten op een rijtje:
- Van vele ouders worden hun kinderen plotseling weggerukt op grond van roddels, achterklap en anonieme meldingen. Géén onderzoek wordt gedaan door bureau jeugdzorg naar de juistheid van die anonieme tips, direct wordt gevraagd om 'spoed machtiging uit huis plaatsing'. Na een crisis plaatsing wordt vervolgens niets gedaan om die kinderen terug te geven aan de ouders.
- Onderzoek door 'gekwalificeerde gedragswetenschappers', is nodig en bovendien wettelijk verplicht. De wetgeving wordt met voeten getreden nu bureau jeugdzorg dit niet doet.
- De band tussen ouders en kinderen wordt uiteengerukt en verminderd. Soms wordt bezoek beperkt tot 30 minuten per 3 maanden, dit alles onder het mom van 'hechting aan pleeggezin' of 'hechtingsstoornis'. Het splijten van families en de daardoor ontstane onthechting is uw verantwoording!
- Hoeveel ouders krijgen in plaats van 'hulp' een lawine aan rechtelijke procedures en uiteindelijk géén enkele hulp? Bureau jeugdzorg dient hulp te coördineren en doet dit veel te vaak niet.
- Waarom besteedt bureau jeugdzorg zoveel middelen om ouder-ondersteuners monddood te maken en op de meest vreselijke manieren te diskwalificeren?
- De bureau's jeugdzorg kosten de belastingbetaler en de gedupeerde gezinnen veel.
Is het niet treurig dat sommigen zelfs spreken van 'het mysterie van jeugd zonder gezin'? Ik ben bereid tips te geven voor een beter functioneren. Hoogachtend,
Nico Mul
0857-851342 of 06-44772628
Tot op heden is deze brief onbeantwoord gebleven.
Labels: Jeugdzorg
Vorig jaar op 29 april deed de Utrechtse Raad van Beroep een
uitspraak over de verdeling van macht tussen de civiele rechtbanken en de centrale nederlandse bestuursrechter.
Deze uitspraak
heeft het mogelijk gemaakt onafhankelijk recht te verkrijgen als een kind uit huis wordt geplaatst door een plaatselijke jeugdzorg instelling. Het uithuisplaatsen van kinderen is een ingrijpende gebeurtenis. Van belang is dat ouders, wanneer zij het er niet mee eens zijn, naar een rechter kunnen stappen. Het proces werd aangespannen door de burgerrechten-activist Nico Mul. Hij is medewerker van Kind in de knel organisatie en tevens arts.
Kritiek op jeugdzorgers
Een bureau voor jeugdzorg in de regio Haaglanden was het kennelijk niet eens met de uitspraak van de rechter vorig jaar. Gevolg is dat dit bureau een straatvechtende en liegende jongere, Alberto Stegeman, heeft ingezet om een ervaren arts persoonlijk te pakken te willen nemen. Kind in de knel kent getuigen uit goed ingelichte kringen die de contacten tussen Haaglanden en riooljournalistiek kunnen bevestigen.
Nu heeft de inspectie Nico Mul uitgenodigd voor een bezoek aan hun kantoor. Uit wat bekend is, heeft Haaglanden de arts niet tuchtrechterlijk aangesproken op zijn kwaliteiten als woordvoerder en vertegenwoordiger van kinderen en ouders naar de pers. Het zijn eerder maatschappelijke vraagstukken die ter discussie staan.
De inspectie voor de Volksgezondheid moet weten dat een bureau jeugdzorg geen bestuursrechterlijke organisatie is in de zin der wet, maar kennelijk politiek wil bedrijven over de ruggen van burgerij. Zowel Alberto Stegeman als Nico Mul ondervinden hiervan nu de weerslag. Van een goed betaalde jeugdzorg organisatie met eenzijdige belangen mag je verwachten dat ze niet tot vandalisme aanzetten. Straatvechten is geen goed voorbeeld voor de kinderen die zij een behoorlijke opvoeding horen te bieden. Deze instellingen horen hun plaats te kennen en dienen zich bij het oordeel van de nederlandse rechter neer te leggen.
Het gevaar is dat de inspectie de heer Mul tuchtrechtelijk gaat aanspreken en beoordelen op zijn medische kwaliteiten. Daartoe bestaan betere kanalen. Een tuchtrechterlijke weg zou eerst bewandeld moeten worden, als dat al gewenst zou zijn. Het is gewenst burgerrecht-activisme niet te laten controleren door de inspectie voor de Volksgezondheid. Het geven van een bestuurlijk oordeel over de handel en wandel en de deels ondergronds gebleven activiteiten van de directie van Haaglanden hoort wél tot hun bevoegdheden.
Hoger salaris
In dit verhaal is niet onbelangrijk de positie van de inspectie voor de Volksgezondheid zelve. Eerder werd een eerlijke beoordeling van een klacht die bij de inspectie was ingediend, doorkruisd door een promotie van een ambtenaar van de dienst naar een beter betalende directie functie bij Haaglanden. De inspectie kwam hierdoor negatief in het nieuws.
Onthechting
De wens van pleegouders om kinderen te adopteren is niet te ontkennen. Dat pleegouders soms daarbij kinderen willen vervreemden en onthechten van hun echte ouders is een minder mooie menselijke eigenschap. En úit de tijd, want kinderen groeien het beste op met meerdere ouders tegelijk. Nut en noodzaak van egocentrisch- en pleegouderschap tegenover samenwerkende ouders staan daarom ter discussie. De
Wet behoud ouderschap
trad op 1 maart jongstleden in werking. Het zijn de échte ouders die een ouderschapsplan horen te maken die een scheiding tussen hen en de kinderen voorkomt. Het buiten spel zetten van de echte ouders dient daarom te stoppen. Het mag niet zo zijn dat een bureau jeugdzorg met hen geen rekening zou hoeven houden vanwege bonus belangen, doorgedraaide routines en zelfzuchtige pleegouders. Dan zou je de jeugdzorg instellingen een koudhartige onthechtings-machinerie kunnen noemen die verstilling van kinderen in de hand werkt. Dit is wat speelt in Haaglanden.
Spraakmakend
Voorkomen moet worden dat een rijksdienst die dergelijke fouten opnieuw maakt met hetzelfde Haaglanden, zich door papieren journalistiek in de kijk laat zetten. Moet het wederom een actief blog zijn, dat de nederlandse persprijs verdient? Daarom doen wij een beroep op díe hoofdredacteuren van de omroep die voldoende vrij zijn om onafhankelijk te kunnen rapporteren over de staatsterreur die over jongeren en jonge journalisten wordt uitgeoefend. Voor de publieke opinie zou het goed zijn wanneer hierover debat wordt georganiseerd. Kind in de knel is dé organisatie ván en vóor de burgerlijke maatschappij over dit onderwerp. Al vijf jaar zijn wij spraakmakend in de publieke opinie.
Respect
Een medisch oordeel over onthechting van kinderen, zoals de
conclusie van het proefschrift
'Le syndrome d'aliénation parentale', is duidelijk. De band tussen kinderen en hun beide biologische ouders dient gerespecteerd te worden, ook in de regio Haaglanden. Daarentegen is in een periode van 10 jaren de omvang van het aantal uithuisplaatsingen verdubbeld. Dit heeft vervelende gevolgen voor kinderen en hun opvoeding. Vergeet ook niet het financiële beslag van wildgroei in de jeugdzorg voor heel Nederland en de economische gevolgen op de lange termijn. Hier is het zaak thans een halt toe te roepen. Het mag niet zo zijn dat een regionale commerciële instelling het beleid voor het hele land maakt. Wij leven niet in een koninkrijk waar chroomkleurige Opel corsa's de maat voor iedereen bepalen. Het is de landelijke Kind in de knel organisatie die daar als geen ander voor kan zorgen.
De Tru Color zonnebril
Kind in de knel heeft een overtuigde visie op de jeugdzorg. De hoofdredacteur werkte reeds aan het begin van de tachtiger jaren onder meer als docent bij de sociale faculteit te Utrecht. Toen reeds voorspelden hij en zijn vrienden de noodzaak en een daarop volgende crisis in de jeugdzorg. Onze visie heeft een bewezen duurzaamheid. De heldere kijk en de oplossing door behoud van gezamenlijk ouderschap is thans voor nederland verdiend en heeft europese kansen. Co-ouderen laat goede resultaten zien. Wij weten ons verzekerd van politieke steun en verankering in de samenleving.
In tegenstelling tot traditionele zonnebrillen, die alles wat u ziet geel, bruin of oranje maken, ziet u superieur in heldere, levendige kleuren. Wanneer ook uw naasten en meerderen deze bril gebruiken, kan dit onenigheid voorkomen die veroorzaakt wordt door traditionele vertroebelingen en repressies. De bril is een revolutionaire uitvinding die afglijden van de beschaving zoals wij die thans kennen voorkomt en ziekten en gebrek tegengaat. De huidige situatie in de jeugdzorg baart zorgen. Onze oplossing van natuurlijk en meervoudig gezamenlijk ouderschap werkt. We zijn trots dat we parallel hieraan een ander positief geluid kunnen laten horen. Het is een technologisch nieuw product en nog niet voor iedereen weggelegd. U bewijst uw klasse zonder zelf door schitteringen getroffen te worden, wanneer u dit reeds nu in bezit heeft. Geleverd met accessoires en gegarandeerde dienst biedt Tommy Teleshopping dit aan voor €69,95. Bestel de Tru Color bril bij
TommyTeleshopping.com.
Zie verder…
------- Oorspronkelijk bericht -------
Van: Nico Mul
Datum: 10 juni 2009
Beste mensen,
Reeds meer dan 14 jaar sta ik ouders bij in hun procedures tegen bureau's jeugdzorg en bureau's kinderbescherming. Toevallig ben ik ook arts… Af en toe zet ik dit onder stukken die ik schrijf, zo ook onder rapporten over casussen en onder artikeltjes die ik schrijf. Alberto Stegeman heeft mijn naam te grabbel gegooid door een volledig verdraaid verhaal in elkaar te zetten met de zogenaamde 'hulpzoekende Iris'…
Als dank mag ik bij de inspectie volksgezondheid komen… wegens de meldingen van jeugdzorg bureau Haaglanden. Dit vanwege een rapportage van Stegeman.
Een en ander brengt mij tot het volgende idee:
- Menigeen mag zijn kind(eren) niet meer zien dank zij rapportages
van bureau jeugdzorg enzovoort.
- Menig kind wordt ontdaan van zijn ouders en familie.
- In rapporten hier over ontbreekt vaak enig fundamenteel onderzoek
en een oordeel van een gedragswetenschapper.
- Eind vorig jaar is een franse arts gepromoveerd op het onttrekken
van vaders aan de opvoeding en het ontstaan van het ouderverstotingssyndroom,
dat het begin is van een ernstige chronische ziekte.
- Bureau's jeugdzorg, kinderbescherming en andere instanties zoals
de inspectie volksgezondheid laten toe dat ouders uit het leven van hun
kinderen verdreven worden waardoor levens blijvend beschadigd raken.
Mijn idee: MELDT dit via de webste www.igz.nl en maak meldingen van deze naar mijn mening ernstig gezondheid schadende praktijken! Een kind heeft immers TWEE ouders en hun familie NODIG! (doorsturen en publiceren van dit bericht toegestaan!)
Bert Kerkhof is publicist, Nico Mul is arts
Labels: Jeugdzorg
Van de week kreeg ik ‘m weer: de uitnodiging om me in te schrijven voor de ‘dag van de jeugdzorg’ op 17 juni aan staande. U mag daar ook komen, als u de entree van € 799 exclusief BTW betaalt en daar krijgt u dan ook nog een gratis lunch en waardevolle syllabus bij!
Wie komen daar zo al? Ik neem aan niet de ouders die van hun kinderen ontdaan zijn, financieel geruïneerd door alle procedures en emotioneel beschadigd door het gemis van hun kinderen die door bureau jeugdzorg elders zijn onder gebracht. Maar wie nu wel? ‘beleidsmakers’, ‘professionals’, ‘medewerkers’ van de jeugdzorg en aanverwante instellingen.
Ik noem even de aard van de sprekers bij een dergelijk feest: Zowaar twee (ex-) cliënten van jeugdzorg krijgen 20 minuten het woord over wat er goed en fout ging in de ‘keten samenwerking’. Voor de leken: dit is de samenwerking binnen de bedrijven die u ‘jeugdzorg’ willen leveren. Dan komen er: een hoogleraar organisatiewetenschappen, de directeur jeugdzorg van het ministerie jeugd en gezin over de speerpunten, de manager van het centrum voor jeugd en gezin Lelystad, de directeur van bureau jeugdzaken agglomeratie Amsterdam, de gedeputeerde jeugdzaken van Overijssel die alles kan vertellen hoe de cliënt zelf het oplost, de wethouder over jeugdzorg van de gemeente Rotterdam, die zich zorgen maakt om zijn 3000 maasmeisjes, een lid van de raad van bestuur van GGZ Eindhoven, en vanuit het onderwijs een lid van de raad van bestuur van de stichting LMC (die schoolbesturen omvat van scholen in en rond Rotterdam). En ten slotte een lid van de raad van bestuur van een zorgverzekeraar.
Uiteraard is er in de middag een debat met de zaal. Merkwaardig is dat niet aan het woord komen: de ouders wier kinderen door ‘jeugdzorg’ zorg krijgen, hoe ouders de zorg ervaren, hoe fijn het is voor een kind om uit huis geplaatst te zijn en al helemaal niet wordt er gesproken over de effecten op lange duur voor kinderen, door jarenlang van de ene zorg naar de andere gesleept te worden en bovenal niet hoe het is om het contact met hun ouders te verliezen. Op de folder / uitnodiging staan ook de doelen vermeld: ‘Uw positie op de markt versterken, uw naamsbekendheid te versterken en uw doelgroep te ontmoeten.’ Het moge duidelijk zijn dat de op zoek naar hulp zijnde, wanhopige, financieel en maatschappelijk geruïneerde bezorgde ouders niet de doelgroep zijn!
Op een ‘dag van de jeugdzorg’ ben ik nooit geweest, wel ben ik vorig jaar op 19 juni bij de 'studiedag jeugdzorg’ van het inter provinciaal overleg (IPO) geweest te Utrecht. Ik was daar als cliënt begeleider in procedures en dergelijke een heel vreemde: ik hoorde een totaal andere taal. Niets anders dan hoe goed er geluisterd werd naar ouders en hun hulpvragen, hoe er alles aan gedaan werd om kinderen bij hun ouders te laten, hoe snel er gewerkt werd om kinderen weer thuis geplaatst te krijgen. Ik was hevig verbaasd … hoorde ik nu zo slecht? Lag het aan mij? Was ik soms verblind door de ouders die een beroep op mij doen over ‘niemand luistert’ en ‘hoe krijg ik mijn kinderen terug?’ en ‘ben de wanhoop nabij’?
Helemaal verbazingwekkend was dat ik bij een workshop over bureau jeugdzaken Limburg te horen kreeg dat er een budget was uitgetrokken om twee keer per maand ‘positief in het nieuws’ te komen. Dit zal ongetwijfeld wel met management en public relations te maken hebben, maar het lijkt mij dat daar geen kind beter van wordt. Mijns inziens dient men een verbeterd imago te verdienen door aantoonbare daden. Zo snel als ik van ouders hoor ‘bureau jeugdzorg heeft mij fantastisch geholpen’ en meer van dit soort uitingen ja, wat dan?. Helaas geven mijn email en telefoon een geheel ander beeld.
Ik heb daar gedacht: ‘hebben die provinciebestuurders dan nimmer een cliënt in jeugdzorg gezien of gesproken?’ Ik vrees dat mijn vraag het antwoord geeft. Toch heeft deze dag mijn ogen geopend: als de provinciebestuurders alleen maar successen te horen krijgen, alleen maar de duimdikke indicatiebesluiten zien over de ‘noodzakelijke zorg’, alleen maar horen hoe druk de medewerkers het hebben … dan begrijp ik waarom er steeds meer geld naar jeugdzorg moet! Ook begrijp ik, waarom de stroom geld steeds groter wordt: naarmate bureau jeugdzorg steeds meer indicaties (voor onder toezicht stelling en uit huis plaatsing, ‘gedwongen hulp’) schrijft, stijgt de zorgbehoefte, dus wat is het motto: schrijf méér indicaties.
Wellicht als hoofdconclusie durf ik te stellen dat alles misschien wel te maken heeft met communicatie dan wel het gebrek er aan: communicatie tussen bureau jeugdzorg en ouders, communicatie tussen politiek, ouders en kinderen. Allen hebben een totaal verkeerd beeld over wat met ‘hulp’ en ‘zorg’ bedoeld wordt, welke ‘hulp’ er gegeven wordt, hoe er geïndiceerd en gediagnosticeerd wordt en wat het effect is van de ‘hulp’!
Mij zullen ze bij een feestje als ‘dag van de jeugdzorg’ niet zien: van een inkomen van iets boven bijstand is die € 1000 inclusief BTW gewoon veel te veel, ondanks de gratis lunch en syllabus. Ik hoop daarom dan maar dat er mensen zijn die mijn kritische beschouwing willen publiceren dan wel doorsturen!
Nico Mul is arts
Labels: Economie, Jeugdzorg
Als mensen eenmaal in de molen verzeild zijn geraakt van de jeugdzorg dan is het voor de meesten een helse klus er weer uit te komen. Dat zegt voormalig kinderrechter Doek. Ouders van wie de kinderen ooit onder toezicht van jeugdzorg zijn gekomen krijgen het vrijwel niet meer voor elkaar hun kinderen terug te krijgen. In EénVandaag het verhaal van twee moeders en hun strijd tegen jeugdzorg.
Ella Kalsbeek zat zo'n 16 jaar in de Tweedekamer en hield zich bezig met het koningshuis en drukte een stempel de ontwikkeling van nederlandse jeugdcriminaliteit, jeugdgevangenissen en jeugdzorg. In 1998 was had ze te maken met wetsvoorstel 24649 over afstammingsrecht en adoptie. Volgens haar hoeven vrouwen de vader van hun kind niet te erkennen als ze dat niet wilden. Haar voorstel werd nog aangenomen ook, ondanks dat het in strijd is met de europese verdrag voor de rechten van de mens
(EVRM).
Volgens het IVRK heeft het kind twee biologische ouders met ouderlijke bevoegdheden. Ook volgens het verenigde naties verdrag van de rechten van het kind
(IVRK)
heeft elk kind twee bevoegde ouders. Zowel het EVRM als het IVRK zijn populaire en moderne wetten, die in nederland volop geldig zijn.
Kalsbeek baby's
Het was Kalsbeek's bedoeling dat dan meer kinderen vrij zouden komen voor adoptie en pleegouders, kinderen zonder erkende vader vallen eerder ten prooi aan adoptie en pleegzorg. Er is een grote druk van adoptie-ouders en pleeg-ouders om meer kinderen voor hén ter beschikking te stellen. Ook wilde Klasbeek alleenstaande moeders meer rechten op de kinderen geven, met alle gevolgen van dien. Haar eigen scheiding in 1998 -ze beëindigde haar eigen relatie en werd lesbiënne- zal daarbij een rol hebben gespeeld.
Door vaders niet te erkennen wordt op veel baby's een stempel gedrukt dat het kind in het latere leven minder kansen geeft om volwaardig op te groeien in de maatschappij. Kalsbeek is tegenwoordig voorzitter van een amsterdamse jeugdzorg instelling ALTRA, waar die kinderen speciaal onderwijs nodig hebben. Zij verdient aan kinderen met dat stempel, begrijpt u het nog? De Pvda heeft inmiddels afstand genomen van haar ideeën en ze moest haar tweede kamer lidmaatschap opgeven.
Gezinnen zonder een erkende vader lopen grotere kans een prooi te worden voor commerciële belangen. Om steeds grotere gebouwen en bonussen voor het personeel te kunnen maken, heeft de jeugdzorg een aanzuigende werking op steeds meer kinderen. Er wordt gehoor gegeven aan anonieme tips over gezinnen waaruit kinderen gerecruteerd kunnen worden. Hoe meer aanzuiging, des te meer subsidiegeld wordt verkregen voor behandeling, verzorging en begeleiding.
Wordt vervolgd…
Labels: Jeugdzorg
Verhoogde kans voor kinderen van alleenstaande ouder
Elk jaar worden in psychiatrische jeugdinstellingen honderden kinderen van twaalf jaar en ouder opgesloten in een separeercel. Eén van de redenen is personeelsgebrek. Dit blijkt uit onderzoek van het NRC. Volgens de Inspectie voor de Gezondheidszorg ging het in 2007 om ten minste 522 onvrijwillige separaties van minderjarigen en vorig jaar om 346. Het werkelijke aantal ligt nog hoger: ook jeugdzorg instellingen mogen separeren maar zij hoeven dat niet te melden. Psychiaters en Kind in de knel vinden het 'zorgelijk' dat deze instellingen dit doen, zonder melding bovendien.
Commerciële belangen
Kinderen zonder een nabije vader lopen een groter risico op psychiatrische behandeling. Problemen kunnen ontstaan indien onvoldoende betekenisvolle volwassenen in hun omgeving hen bijstaan. Stilvallen en concentratie problemen kunnen zich voordoen. Maar ook kunnen kinderen druk worden en lastig indien zij geen actief vaderschap ervaren. Kinderen die opgroeien in een armoedig huishouden staan maatschappelijk zwak. Verliest het kind de steun van de alleenstaande ouder, dan kunnen commerciële belangen van instellingen de boventoon voeren.
Bij liefdeloze pleeg- of intramurale zorg werkt ook een uithuisplaatsing niet. Separatie is een omstreden manier om verwarde patiënten te kalmeren en suïcidale patiënten te beschermen. De patiënt wordt in een kale cel opgesloten, omdat hij zichzelf en anderen anders in gevaar zou brengen. Door dagenlange separatie kunnen psychiatrische aandoeningen verergeren. De wet staat separatie alleen toe bij acuut gevaar.
Chaos en koude banden in de relatie tussen de kinderen en het personeel zijn mede het gevolg van het bijeen plaatsen van jongens met geestelijke problemen samen met verstandelijk gehandicapte jongens. De verschillende herstel mogelijkheden worden dan onvoldoende benut. Overlast kan omslaan in separatie van kinderen, blijkt uit gesprekken met psychiaters van zeven grote jeugdklinieken en een academisch ziekenhuis. Verpleegkundigen van Curium in Oegstgeest separeerden onlangs een jongen die steeds water naar personeel en mede-patiënten gooide. Een autistische jongen zit nu in Limburg in de separeer omdat hij naakt over de gang liep na het douchen. 'Het heeft ook te maken met de cultuur op een afdeling', zegt psychiater Arien Storm van jeugdkliniek Accare in Noord-Nederland. Eigenlijk kan het naakt lopen over de gang na het douchen worden toegestaan en dan is separatie niet nodig.

Soms gaat teveel adrenaline stromen bij verpleegkundigen die een boze patiënt afremmen. Het is van belang dat op alle dagdelen zinvolle activiteiten voor de kinderen zijn en het personeel voldoende kalmte bewaart. De personeelssterkte is zeker van invloed. 'In Oostenrijk is separatie uit den boze', zegt René Kahn, hoofd psychiatrie van het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Dat kan met medicijnen maar ook doordat er voldoende opgeleid personeel in de buurt is, dat hart heeft voor de kinderen. Dat is duur. Hoeveel hebben we daar als maatschappij voor over?
Gebroken wil
Volgens jeugdpsychiaters duren de meeste separaties hooguit een uur. Toch zitten kinderen soms weken of zelfs maanden in de separeercel. 'Ik ging nadenken over machtsmechanismen en waar de mens toe in staat is', zegt een vijftienjarige jongen die twee keer enkele weken gesepareerd werd. Zijn moeder schrok toen ze hem terugzag. 'Hij was bleek en trilde. Hij had altijd een sterke wil maar zijn wil is daar gebroken'. Moeder en zoon willen anoniem blijven.
Vrijwillige separaties - waarbij de patiënt zich niet verzet tegen opsluiting- hoeven niet te worden gemeld. Maar aan de vrijwiligheid valt soms te twijfelen. Psychiater Kommer Jan de Man van het RMPI in Barendrecht: 'Als er zes man zijn opgetrommeld en de patiënt loopt mee, is dat vrijwillig?' De psychiaters zeggen vaak geen alternatief te zien voor separatie. 'Je weegt de veiligheid van de groep af tegen die van het individu', zegt Anne Pauline Cohen, hoofdbehandelaar van de Bascule in Amsterdam. 'Als iemand van de leiding wordt bedreigd, worden andere kinderen ook onrustig. Dan heb je geen keus.' Meer en beter opgeleid personeel kan competentiestrijd tussen het personeel en de kinderen voorkomen.
Afschaffen
Vier jeugdpsychiatrische klinieken deden de afgelopen jaren mee aan een project om het separeren terug te dringen. In twee daarvan nam het aantal separaties met 90 procent af. Sommige klinieken willen het separeren afschaffen. Maar dat achten niet alle psychiaters reëel.
Vele vaders zijn door omgangsweigering gescheiden van hun kind en moeten machteloos vanaf afstand toezien hoe hun kind naar de verdommenis gaat. Als je de kans krijgt, hou je kind voor nooit vrijwillig naar de separeer te gaan. Leer je kind te schreeuwen om zijn vader, te slaan en te schoppen, zodat in ieder geval via de statistieken iets van hem vernomen wordt.
Labels: Gezondheidszorg, Jeugdzorg
U verveelt zich niet, zegt Nico Mul
Kritiek op jeugdzorgers
Gediplomeerd arts en hij helpt ouders en hun kinderen al veertien jaar. Luistert naar de wérkelijke hulpvragen van de ouders. Wil respect voor de band tussen ouders en kind. En wil dat jeugdzorg instellingen de band tussen ouders en kind bevorderen. Waarheidsvinding en repliek van méns tot persoon, de onderste steen boven, dat is Nico Mul. Hij doet zijn werk in een moeilijke sector. Waar verpleegsters dralen en steeds maar weer ter discussie willen stellen wat professionele artsen in een handomdraai kunnen. Waar ouders soms ook niet gemakkelijk zijn. Hoe belángrijk het is wat Nico Mul kan, bleek de afgelopen maanden toen ik probeerde wekelijks bezoek en telefoneren te bewerkstelligen voor een vader wiens kind bij de william schrikker stichting in Diemen verblijft: mij is het níet gelukt.
Een véilige omgeving voor ouders geeft de jeugdzorg in Nederland níet. Politici herkennen wél, dat Nico Mul krachtige tegenstanders heeft. De jeugdzorg instellingen vormen een machtige lobby. Regelmatig staan de belangen van kinderen en hun ouders bij jeugdzorgers niet voorop. Soms worden willekeurig kinderen aan hun ouders onttrokken, terwijl met de opvoeding en het leven thuis niets mis is. Op de conferentie in Bladel spreekt Nico over het proces waarmee de jeugdzorg kinderen naar zich toe trekt:
- Meerdere anonieme meldingen
- Signalering dat een kind thuis een tik krijgt
- Een schooldirecteur met een zogenoemde 'signaleringsfunctie
voor de jeugdzorg'
Voor kenners zijn de opgesomde feiten indicatoren dat de jeugdzorg ter plaatse een sterk wervend commercieel apparaat heeft. Dit geeft een onveilige omgeving, waarin weinig wordt gelet op wat werkelijk in een buurt er toe doet. In nederland lijken de media meelopers te zijn aan de hand van jeugdzorg. In andere europese landen is wél ethisch correcte
kritiek op jeugdzorgers,
en is goede onderzoeksjournalistiek over Duitse
Jugendambt drijfveren in europa. De nederlandse journalistiek bereikte een dieptepunt vanwége én ná bemoeienis van Alberto Stegeman met óns Koninklijk huis.
Belastingbetaler
Op een vraag uit de zaal antwoordde Nico Mul dat een uithuisplaatsing de overheid € 38.000 kost per jaar. Hij doet vier cases per week. Reken maar uit wat een omzet-derving dat geeft voor jeugdzorg instellingen. Niet iedereen is het altijd éens met hem. Je hoort wel eens van pleegouders, dat kinderen beter af zijn in een 'gesloten setting' (lees: jeugdgevangenis) dan bij een alleenstaande moeder. In een provincie als drenthe zijn 62 procent van de kinderen in de jeugdzorg ongewenst vaderloos. Alleen de belastingbetaler profiteert van deze arts en belangenbehartiger
Bekijk ook…

Labels: Jeugdzorg